خ
سيّد خليل حسينى اروميهاى ( - 1418 ق )
وى از روستاهاى اطراف جنوب شهر اروميه و از علما و پژوهشگران معاصر بود .
پس از سپرى كردن دوران صباوت ، قرآن كريم و خواندن و نوشتن را نزد مادرش آموخت . سپس خود با استعداد سرشارى كه داشت علوم گوناگون را مطالعه و فرا مىگرفت . در كنار كسب معلومات به امر تدريس مىپرداخت .
ايشان از سن 25 سالگى - تقريبا - هجرتهاى مكرر و پىدرپى خود را آغاز كرد . يك سال يا دو سال بيشتر توقف نمىكرد . هجرت از تركيه به عراق ، از عراق به سوريه ، مجددا از سوريه به عراق ، نيز از عراق به تركيه و از آنجا به ايران - شهر خود اروميه - و سرانجام در سال 1356 ش به شهر علم و اجتهاد قم فرود آمد ، و تا آخر آنجا زيست و مشغول تدريس و تأليف بود . مدرسهء علميهء « اتحاد » را تأسيس نمود .
از آثار او :
1 - تنظيم و تشكيل حزب اللّه ، مخطوط .
2 - حقوق ملتها در نظام اسلامى ، مخطوط .