برنامهء تحصيلى ايشان را از ساير طلاب جدا ساختند ، و ايشان به سرعت دروس مقدماتى را پشت سر گذاشته و به اتفاق معلمشان به مدرسهء مقدماتى « نوربخش » منتقل گرديدند . در مدرسهء نوربخش حجرهاى به آقا حسين اختصاص داده شد كه هماكنون نيز به همان صورت باقى مانده است . سپس ايشان در سال 1310 ق به حوزهء علميهء اصفهان سفر كردند و در مدرسهء « صدر » و در محضر علمائى چون حضرات آيات : ميرزا ابو المعالى كلباسى ، سيد محمّد باقر درچهاى ، سيد محمّد تقى مدرس اصفهانى ، ملا محمّد كاشى ، و ميرزا جهانگير خان قشقائى به ادامهء تحصيل پرداختند .
سيد حسين طباطبائى بروجردى و دو فرزندش
ايشان پس از نه سال توقف در اصفهان در سال 1319 ق به حوزهء علميهء نجف اشرف رهسپار شد ، و در آنجا مورد توجه آيتاللّه خراسانى واقع گرديد . ايشان در نجف علاوه بر شركت در بحث ملا محمّد كاظم خراسانى و تقرير درس ايشان و تدريس فصول ، در مباحثات شيخ الشريعهء اصفهانى و سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى شركت فرمودند .
آيتاللّه بروجردى در سال 1328 ق در اثر تقاضا و تأكيدات والد مكرمشان به قصد توقف كوتاهى به بروجرد حركت كردند ، اما موجبات بسيارى اقامت دايم ايشان را در ايران سبب شد و رسما در حوزهء علميهء بروجرد به تدريس فقه و اصول پرداخت .
ايشان در سال 1363 ق در اثر بيمارى در بيمارستان فيروزآبادى شهر رى
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 597
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٥٩٧