مرحوم آيتاللّه نائينى در دادن اجازات به اشخاص دقت ويژهاى داشت و اجازههائى كه به اشخاص مىداد مختلف بود 1 - اجازهء روايت و نقل حديث 2 - امور حسبيّه 3 - اجازهء تدريس 4 - اجازهء تجزّى ، اجازهء تجزّى را اينطور صادر مىفرمودند « حتّى بلغ مرتبة من الاجتهاد » . اما در اجتهاد مرحوم والد كه تقديم شد مرحوم نائينى مرقوم فرمودهاند « حتى بلغ درجة عالية من الاجتهاد مقرونة بالصّلاح و الرّشاد ، فله العمل بما يستنبطه من الاحكام » از عبارات اجازهء اجتهاد موقعيت علمى مرحوم والد مشخص مىشود .
مرحوم آيتاللّه سيد ابو الحسن اصفهانى رحمة اللّه عليه در اجازهء اجتهاد نيز تعبيرات مختلف داشت : و مرحوم والد نقل مىكرد كه مرحوم اصفهانى در اجازهء اجتهاد خود براى همهكس اين عبارت را نمىنوشت « حضور تحقيق و تدقيق » ولى در اجازه اجتهاد مرحوم والد « حضور تحقيق و تدقيق » هست با تعبيرات سنگين .
مرحوم آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى در زير ورقهء اجتهاد مرحوم اصفهانى نوشتهاند « آنچه مرقوم فرمودند صحيح است عبد الكريم حائرى » .
لازم به ذكر است كه مرحوم والد شش ماه در قم پس از مراجعت از نجف اشرف در مدرسهء « جانى خان » نزديك مسجد جامع قديم قم ، خيابان آذر سكونت داشتند و كتاب شريف « شوارق » مرحوم محقق لاهيجى را تدريس مىفرمودند .
اين مطلب را خودش نقل مىفرمود .
از مرحوم آيتاللّه آقا ضياء الدّين عراقى نيز اجازهاى داشتند ولى متأسفانه مفقود شده است .
تهجد و شبزندهدارى
يكى از خصائص بارز علماى سلف تهجد بود ، قرآن زياد تلاوت مىكردند . با صحيفه سجاديه انس داشتند ، به نمازهاى مستحبى و نوافل خصوصا در اواخر عمر اهميت مىدادهاند .