تهران بوده است ، در مسجدى كه به توصيهء سپهدار گرجى در ناحيهء جنوبى خيابان امير كبير فعلى معروف به محلهء « عربها » ساخته شده بود ، نماز مىگزارد .
به اخلاق خوش و سخاوت طبع معروف و با اكثر رجال زمان خود روابط نزديك دوستانه داشته است . هيچكس در عراق « اراك » بر ايشان مقدم نبوده و همه نسبت به ايشان احترامى خاص قايل بودند » .
درگذشت
سرانجام در روز سهشنبه 10 / ذىالحجه / 1357 ق مطابق با 11 / بهمن / 1317 ش درگذشت و پيكرش در حرم حضرت معصومه عليها السّلام - در كنار مرقد استاد خود حائرى يزدى - به خاك سپرده شد .
فرزندان ايشان بسيارند ، جهت اطلاع از شرح حال آنان ، به كتاب خاندان محسنى رجوع شود .
منابع
1 - آثار الحجة 1 / 63 ( سال مرگش را 1356 ق نوشته است ) .
2 - أعيان الشيعة 3 / 71 ( تاريخ تولد و فوتى كه آورده از آن پدرش يعنى سيد محسن عراقى مىباشد ) .
3 - خاندان محسنى اراكى 159 .
4 - سيماى اراك 4 / 245 .
5 - نقباء البشر 1 / 117 ( سال مرگش را در سال 1356 ق دانسته است ) .
شيخ احمد على احمدى شاهرودى ( 1341 - 1417 ق )
حاج شيخ احمد على فرزند علامه شيخ محمّد حسن و نوهء شيخ احمد شاهرودى ، ملقب به « احمدى » از فضلا و اساتيد معروف حوزه و دانشگاه بود .