مطالعه به تدريس علوم اسلامى مىپرداخت . و در سال 1340 ش به زادگاه خود بازگشت و به ارشاد و هدايت مردم و ابلاغ معارف الهى و تدريس علوم دينى در مدرسهء مسجد جامع مراغه و تربيت طلاب و فضلا همت گماشت .
در سال 1343 ش پس از دستگيرى آيتاللّه خمينى و تصويب حكم اعدام ايشان ، علامه امينى از جمله گروه سى و چند نفرى بود كه از مراغه براى پيوستن به اعتراض و اعتصاب علما و مراجع تقليد ، به « باغ ملك » در حضرت عبد العظيم ، به تهران آمد و پس از لغو حكم اعدام دوباره به مراغه بازگشت . امينى عالمى متقى ، فقيهى زاهد و فاضلى گرانمايه بود و در ميان علماى آذربايجان مشهور بود . مرجع و پناهگاه مردم در مشكلاتشان بود و منزلش در ايام اعياد و وفيات محل اجتماع مردم متدين مىگشت . مجلس خطابه و وعظش بسيار پرشور و بهيادماندنى بود . در « مسجد حاج حسين » نماز اقامه مىكرد و به سخنرانى مىپرداخت و چنان كه معروف است علاوه بر شبستان و حياط ، دهليزها و حتى آشپزخانهء مسجد نيز مملو از جمعيت مشتاق مىگشت .
سرانجام در روز يكشنبه 2 / محرم / 1407 ق مطابق با 16 / شهريور / 1365 ش در قم وفات يافت و در قبرستان ابو حسين به خاك سپرده شد .
منبع
1 - دانشوران مراغه ، محمود طيّار مراغى ( مخطوط ) .
شيخ احمد اهرى تبريزى ( 1307 - 1388 ق )
اينجانب پس از بررسى گسترده و رجوع به يكى از بستگان ( آيتاللّه شيخ محمّد على اهرى ) و عدهاى از شاگردان ايشان اطلاعات و معلومات بسيار ارزشمند و درخور مقام والايش جمعآورى نمودم . اميدوارم مورد توجه و استفادهء عموم قرار گيرد .