تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 195

مساهمون:

ص١٩٥
خسته‌كننده است ، براى وى غذاى روحى و مايهء نشاط بود . روزهاى جمعه ، همچنين در ليالى ماه مبارك رمضان در مسجدى كه اقامهء نماز جماعت مىكرد ، به تفسير قرآن مىپرداخت . روش تفسيرش هم بسيار جالب بود . مطالب را با شنوندگانش طورى مطرح مىكرد كه هم اهل علم استفاده مىكردند ، و هم مردم عامى و درس نخوانده از آن بهره مىبردند .

استاد مسلم ادبيات

در زمينهء ادبيات ، به خصوص ادبيات عرب فردى فوق‌العاده و كم‌نظير بود . كتابهاى درسى ادبيات عرب مانند : مغنى و مطول را در دوران جوانيش مدتها تدريس نموده و حواشى و تعليقات سودمندى بر آنها نوشته است . و در مواقع مقتضى فرازهايى از كتب ادبى مانند : مقامات ( حريرى ) ، محاضرات ( راغب اصفهانى ) و امثال اين‌ها را از حفظ مىخواند و با اشعار و قصايد عربى به قدرى استادانه تمثّل مىكرد و استشهاد مىنمود كه شنونده را بىاختيار به اعجاب و تحسين وا مىداشت . وى علاوه بر اطلاعات شايان و وسيع ، در ادبيات و اشعار عرب خود نيز از قريحهء شعرى بسيار سليس و روان برخوردار بود . البتّه بايد اضافه كنم كه او زياد شعر نمىگفت و اشتغالات علمى ، اين اجازه را به وى نمىداد كه وقتش را زياد در اين زمينه صرف كند و به كار ببندد ، ولى گهگاهى دست به قلم مىبرد و ابياتى يادداشت مىكرد . قسمت عمدهء سروده‌هايش به عربى و در زمينه‌هاى تظلم و شكوه از نظام جور و استبداد زمان ، به ساحت مقدس معصومين عليهم السّلام ، وعظ و ارشاد ، اظهار تأثر و تأسف از وضع محيط خويش و موضوعاتى مشابه اين‌ها است .

ويژگيهاى فردى

او عالمى بود : عامل ، وارسته و متقى ، در برخورد با مردم گشاده‌رو و مهربان و