امامزاده شاهزاده اسحاق
كه ظاهرا نسب شريف او از اين قرار است : اسحاق بن موسى بن اسحاق بن ابراهيم بن موسى بن ابراهيم بن موسى بن جعفر عليهما السّلام ، مضجع او در زمينهاى قنات آب بالاى قريه ميم واقع است . مرحوم ميرزاى فيض گويد « در سال 1280 مرد متدينى از اهل آن قريه شيخ كاظم نام مذاكره نمود كه اين مكان محل دفن امامزاده است ، اهالى آن قريه حرف او را مطابق واقع نمىدانستند و با او همراهى نكردند ، بالاخره گفت خوابى ديدهام كه مأمور حفر اين مكان شدهام در اين بين سيد عبد العلى نائينى كتابى داشت در حالات امامزادهها به آن مكان آمد و آن مكان را گفت محل قبر امامزاده است چند نفر را با خود همدست كرده آن زمين را به كاويدند ، چون سه ذرع حفر نمودند يك نفر از آن مردم كه حفر مىنمودند كلنگ را به زمين زد سوراخى پديدار شد چون بدان سوراخ نظر كردند جسد ميتى را ديدند كه سر كلنگ به صورت آن ميت خورده به طرزى كه صورت او را مجروح نموده بود و اعضاى آن جسد بههيچوجه عيب نكرده بود حتى كفن او ، و از عجايب آنكه آن مردى كه سر كلنگ او به صورت آن ميت فرو رفته بود به همان موضع صورت او جراحتى پديدار شد كه صورت او را سوراخ نمود و تا آخر عمر آن سوراخ ملتئم نشد و متصل تلايه پى مىداد ، اهالى آن قريه چون جسد آن امامزاده را ملاحظه نمودند آن مكان را عمارت نموده و بر سر مزار او بقعهء بساختند » .
امامزاده فاضل
در بالاى كوهى كه مشرف به قريهء « بيدهند » است بقعه او بنا شده ، مرحوم ميرزاى فيض نوشته است « مكان اين بقعه خرابهء بود كه بعضى آثار او بر قرار بود در سنهء هزار و دويست و شصت اهالى آن قريه به خيال اينكه اين مكان مضجع امامزاده باشد آن جايگاه را بكاويدند تا شايد علائمى از مضجع امامزاده بودن