مسطور است « رب اغفر لساكنى المرقد اللطيف ذا الصاحب الاعظم الدستور الاعلم المشرف قاطبة الالقاب خواجه جمال الحق و الدّين على و ابنه الامير جلال و اخاه خواجه عماد الدّين محمود » و الخواجه صفى الدّين فى سنه 792 .
و جنب اين باغ ، باغ ديگرى است كه در آن هم بقعهاى است كه قبهء آن خراب شده ولى كتيبه و گچبرى ندارد ظاهرا آن هم مثل اينها بوده كه بعد ريخته و روى آن را سفيد كردهاند .
پوشيده نماند ابراهيم بن محمود بن محمّد بن على الصفى كه ترجمهء تاريخ قم به امر او شده از همين خانواده است .
محمّديه : بقعهء محمديه در تكيهء كوچهء حرم بقعهء مخروبهاى است گويند قبر يكى از سادات رضوى است كه داراى موقوفات بسيارى بوده و از بين رفته فعلا بيش از اين از احوالش اطلاعى ندارم ، چنان كه بعدها با مدارك صحيحى اطلاع پيدا نمودم در طبع ثانى درج خواهد شد .
امامزادههايى كه در اطراف قم مدفونند بسيارند و ما براى رعايت اختصار به ذكر معاريف آنها مىپردازيم .
امامزاده شاه اسماعيل
امامزاده شاهزاده اسماعيل از امامزادههايى است كه از قديم الايام بقعهء او مطاف اهالى اين بلد است و كاشى كه در سنهء 661 هجرى ساخته شده و روى آن تصوير سه سوار است و دور آن اشعار و در موزهء آستانه محفوظ از آنجا آوردهاند مضجع او در بالاى قريهء بيرقان كه در ششفرسخى قم است ميان كوه واقع است ، و آن امامزاده معروف است كه از نتايج حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام مىباشد و ظاهرا نسب شريف او از اين قرار است « اسماعيل بن احمد بن الحسين الجذوعى ابن احمد صاحب السجادة ابن حسن احمد بن على العريضى ابن امام جعفر صادق عليه السّلام » .