و متصل به مرقد شريف او مرقد امامزاده محمّد است كه معروف است از احفاد حضرت امام موسى بن جعفر عليه السّلام مىباشد ولى معلوم نيست كه چند پشت به آن امام والامقام مىرسد ، بقعهء خوبى دارد مشتمل بر دو ايوان و گنبدى مرتفع كه مزين است به كاشى ، صحنى دارد كه مشتمل بر چند حجره است .
مرحوم ميرزا على اكبر فيض نگاشتهاند كه محقق قمى صاحب قوانين اعلى اللّه مقامه الشريف به علت آنكه نسب شاهزاده اسماعيل بر ايشان معلوم نبود به زيارت او نمىرفتند ، بلكه مردم را هم از زيارت او منع مىنمودند ، تا شبى آن امامزاده بزرگوار را بهيئتى بسيار خوش و ريشسفيد در خواب مىبينند و به ايشان مىفرمايد خودت كه به زيارت ما نمىآيى هيچ ، چرا مردم را از زيارت ما منع مىكنى ؟ از آن به بعد سالى يكمرتبه آن جناب به آستان مبارك آن امامزاده مشرف مىشدند بدين جهت رغبت و ميل اهالى قم بدان آستان مبارك زيادت شد . و هر سالى يكمرتبه غالب اهالى قم در ايام پاييز بدان آستان مشرف مىشوند و بانى اصل بقعه معلوم نيست ولى حسين قلى خان برادر فتحعلى شاه قاجار در سنهء 1216 كه به حكومت كاشان مستقر بود چون استقلالى در حكمرانى به هم رسانيد در تدارك اسباب سلطنت افتاد و پس از شكست و فرار نذر نموده بود كه اگر جان به سلامت ببرد دويست تومان نذر آن بقعهء مطهره كند چون سالما خود را ببست حضرت معصومه رسانيد و به شفاعت مادرش مجددا خاقان حكومت كاشان را به او داد ، او آن مبلغ را صرف تعميرات آن آستان نمود ، گنبدى به ساخت و رواق و صحن بنا كرد ، چون آن بقعه در ميان كوه واقع شده و از آب دور بود در سال 1260 هجرى حاج سيد جعفر نوشآبادى در ميان صحن او حفر چاهى كرد حجار از قم و كاشان آورده سنگ مىبريدند ، و آن سنگ چنان سخت و صلب بود كه در اوائل ذرعى ده تومان و در اواخر ذرعى شانزده تومان اجرت بريدن آن را مىداد .
آن سيد را چون مكنت اتمام اين كار نبود همهساله در دهات كاشان اجاره دارى مىكرد و آنچه از مئونه او زياد مىآيد خرج اين چاه مىنمود ، تا پس از چند
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 157
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٥٧