ابراهيم بلخى است و برخى جدّ او را به جاى پدرش نقل كردهاند . نيز جزرى از عبد الباقى نقل مىكند كه وى گفت : محمّد بن احمد بلخى در مسجد الحرام و باب ابراهيم عليه السّلام در درس من حضور مىيافت . ابن هارون و خزاعى به نقل از بزى مىگويند :
محمّد بن احمد بلخى در سال 298 ه . به دنيا آمده و در سال 373 ه . وفات كرده است « 1 » .
[ 577 ] محمّد بن احمد بلخى
ابو على محمّد بن احمد بلخى شاعر بود و در وصف شاهان شعر مىسرود . به گفتهء او كيومرث سه هزار سال عمر كرد و در ماههاى حمل ، ثور و جوزا در بهشت درنگ كرد ؛ سپس به زمين هبوط نمود و ماههاى سرطان ، اسد و سنبله را در زمين گذرانيد تا آنكه اهريمن ، شرارت و بديها را آغاز كرد . به اين سبب ، كيومرث را كوثا مىخوانند ؛ « كو » در لغت پهلوى به معناى كوه است .
بنابر نقل مجلهء آريانا ابو على محمّد بلخى ، لقب كيومرث - اولين پادشاه جهان - را گرشاه ملك الجبال نوشته ولى حمزه اصفهانى لقب او را گل شاه و يا گل ضبط كرده است « 2 » .
ابو على محمّد بلخى شاهنامهاى دارد به نام خداىنامه كه در دسترس نيست « 3 » .
[ 578 ] محمّد بن احمد بلخى رودبارى
ابو بكر محمّد بن احمد بن هيثم بلخى رودبارى مقرى ، ساكن شهر غزنى بود . او در اين شهر ادبيات و علم قرائت را در محضر فضلاى معاصر خود فراگرفت و در اين علم
هامش
( 1 ) - غاية النهايه ، ج 2 ، ص 51 .
( 2 ) - مجلّهء آريانا ، سال 26 ، ش 4 ، ص 4 .
( 3 ) - مجلهء كاوه ، سال 5 ، ش 8 ، ص 11 .