همت توجّهى خاص داشت . غزلى از او نقل مىكنيم « 1 » .
آنچنانم كه فلك گمشدهء راز من است * صيقل موج هوا خانه برانداز من است
بس كه دلبستهء صيّاد شدم پندارى * حلقهء دام ، جگرگوشهء پرواز من است
ضعف در پرده به باليدن من مىكوشد * حرف آيينه مگوييد كه غمّاز من است
تا به خود ديده گشودم نفس از يادم رفت * چقدر خون شده دل گوش به آواز من است
مىشود بال و پر آينهء راز دلم * تا خيال تو در اين خانه سخنساز من است
« همت » انديشهام از علم و ادب دست تهى * هركه از خود گذرد شعلهء ممتاز من است
مؤلف رياض العارفين دربارهء او گفته است : همت ، وحيد زمان و فريد دوران و منهج صفا و سالك مسلك وفا و عارج معارج عرفان و مدارج ايقان است . اين رباعى از اوست « 2 » :
در دهر كسى كه نيم نامى دارد * وز بهر نشست آشيانى دارد
نه خادم كس بود ، نه مخدوم كسى * گو شاد بزى كه خوش جهانى دارد
[ 516 ] غيرت فتحآبادى
غيرت فتحآبادى شاعر بلندآوازهء قرن سيزدهم هجرى در روستاى فتحآباد « 3 » قدم به
هامش
( 1 ) - دايرة المعارف آريانا ، ج 3 ، ص 556 .
( 2 ) - رياض العارفين ، ص 257 .
( 3 ) - فتحآباد روستايى است در نواحى آقچه .