رضوى درآمد و در بخش هنرى كتابخانه مركزى مشغول به كار گرديد .
در سال 1347 ش برنده مسابقه خوشنويسى استان خراسان شد و از آن تاريخ خود در كلاسهاى آزاد خوشنويسى زير نظر اداره فرهنگ مشغول به تعليم گرديد .
از فعاليتهاى ديگر ايشان مىتوان به تشكيل كلاسهاى آموزش خوشنويسى طلاب علوم دينى ، مدارس آموزش و پرورش ، فرزندان شهيد ، كلاسهاى آستان قدس رضوى كه در حرم مطهر و مدارس علميه تشكيل مىشد ، نام برد .
موسوى همواره نمونه خلوص ، تواضع و معرفت بود . شاگردانش سالها در محضر وى نه تنها مشق خوشنويسى بلكه درس عشق و بزرگوارى آموختند .
در تعليم روشى خاص داشت و عمر خويش را عاشقانه به تحقيق و آموزش گذرانيد . در نگارش برخى حروف ، قواعد و ابتكارات خاص خود را به كار مىبرد . از شيوهها و روشهاى متنوعى در تدريس استفاده مىكرد كه از آن جمله كمك گرفتن از اشكال و نقاشىها را مىتوان برشمرد . در قلمتراشى صاحبتجربه زيادى بود و شيوههاى قلم به دست گرفتن و سلوك استادان گذشته را روايت مىكرد . گذشته از هنر خوشنويسى به تاريخ اين هنر نيز آشنايى كامل داشت .
از جمله آثار ماندگار وى كتيبه سردر كتابخانه مركزى آستان قدس واقع در بست شيخ طبرسى ، جزوهاى از اشعار حكيم عمر خيام و قطعات ديگر است .
سرانجام موسوى براثر بيمارى سرطان ريوى در آبانماه 1380 ش دار فانى را وداع گفت و در جوار بارگاه حضرت رضا عليه السّلام در صحن جمهورى اسلامى به خاك سپرده شد .
رسول سعيدىزاده
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 268
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٢٦٨