مشهد را بدست آورد . در سال 1340 مجدداً به رياست املاك آستان قدس رضوى گمارده شد . پس از مدتى رهسپار تهران گرديد و در همين ايام بود كه به نگارش كتابى كمنظير و جامع درباره آستان قدس پرداخت و با دو مقدمهاى كه دكتر سيد فخر الدّين شادمان و محمد باقر پيرنيا ، از نايبالتوليههاى آستان قدس بر آن نوشتند ، براى اولين بار در سال 1348 ه . ش در تهران توسط خود آستان قدس منتشر گرديد .
آنگونه كه خود وى در مقدمه كتابش آورده است وى كار تأليف كتاب را از سال 1332 آغاز و با استفاده از اطلاعات و مدارك و اسنادى كه از سوى متصديان امور آستان قدس و ديگر علاقهمندان به دربار ولايتمدار رضوى و معارفپروران در اختيار او قرار داده شد و نيز با مراجعه به منابع و مآخذ معتبر و ملاحظه عين آثار و شواهد زنده كه در دستگاه آستان قدس وجود داشت تا آنجا كه مقدور بود مطالبى را جمعآورى و در چند فصل تدوين نمود . البتّه او در انجام اين مهم از حمايتهاى دو نايبالتوليه يادشده بهره برده است . بهويژه دكتر سيد فخر الدّين شادمان كه از نايبالتوليههاى بسيار فعال و انديشمند عصر خود بوده است پيشنويسها و يادداشتهاى مؤتمن را دقيقا مطالعه كرده و نكاتى را درباره اصل مطالب و يا انشاى آن به نويسنده يادآور شده است 3 .
در اين كتاب كه بدون شك ماندگارترين يادگار مؤتمن و يكى از موثقترين منابع درباره آستان قدس به ويژه در زمينه وقايع دوران زندگانى مؤلف مىباشد ، مسائل بسيار زيادى به نگارش درآمده است كه نظر به اهميتى كه در ارتباط با بارگاه ملكوتى ثامن الحجج دارد به برخى از سرفصلهاى آن اشاره مىشود : خراسان ، حدود ، جمعيت و اقتصاد آن ، طوس ، پيدايش و سابقه تاريخى شهر مشهد ، شرح مختصرى در مورد حضرت رضا عليه السّلام ؛
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 265
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٢٦٥