مىشد ، موجب بهت و حيرت دستگاه امنيتى رژيم مىگرديد .
عبد الرضا غنيان در سالهاى 1350 آيتاللّه خامنهاى را از مسجد امام حسن مجتبى عليه السّلام جهت اقامه نماز جماعت به مسجد كرامت ، دعوت نمود و ازآنپس با حضور معظمله اين مسجد پايگاه روحانيت مبارز و گروههاى متعهد انقلابى گرديد . اغلب روحانيت مبارز آن زمان همچون شهيد مطهرى و شهيد مفتح و آيتاللّه عباس واعظ طبسى و شهيد هاشمىنژاد در آن پايگاه سخنرانى داشتند و حضور و اشتياق عاشقان انقلاب در آن مسجد ، غنيان را كه كارگزار و كارگردان مسجد كرامت بود بيشازپيش مصمم مىساخت به طورى كه در زمان ممنوع المنبر شدن آيتاللّه خامنهاى ، ايشان پيامها و مطالب خود را در قالب مقالههايى در اختيار غنيان مىگذاشتند و غنيان در سخنرانىهايش در جلسات مذهبى و جلسه دعاى ندبه اين پيامها را ابلاغ مىنمود . او به حق سخنورى متواضع و ذاكر و مداحى مخلص و بىريا بود .
غنيان پس از انقلاب در خدمت كميته انقلاب بود و از اوايل اسفندماه 1357 ش طى حكمى از سوى آيتاللّه واعظ طبسى توليت عظماى آستان قدس رضوى ، به عضويت هيئت امناى آستان قدس مفتخر گرديد و در تاريخ 17 اسفند 1357 ش به علت علاقه شديد و اعتقاد عميقى كه به خاندان رسالت و ولايت و به خصوص حضرت على بن موسى الرضا عليه السّلام داشت ، سرپرستى اماكن متبركه آستان قدس حرم مطهر را به عهده گرفت و تا اوايل سال 1359 ش در اين سمت خدمت نمود . پس از آن به سرپرستى بخش امداد و خدمات بنياد مستضعفان خراسان منصوب شد و حدود سه سال خدمتگزار جامعه محروم و مستضعف بود و پس از آن از سوى توليت آستان قدس به عضويت هيئت عامل بازسازى شهر هويزه منصوب گرديد و تا آخر عمر در سمت عضويت هيئت امناى آستان قدس رضوى در خدمت بارگاه
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 186
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٨٦