درآورند و اين سپاه موفق به اين كار شد 16 . شاه سليمان از آن به بعد بيشتر اهتمامش متوجه مسأله شرق كشور و قندهار بود و سعى داشت با فروش جواهرات براى لشكركشى پول گرد آورد . اما حوادث بعدى به وى مهلت اين كار را نداد ، زيرا يوسف على خان جلاير با همدستى زن شاهرخ ميرزا ، نيرو وارد مشهد كردند و شاه سليمان را در يازدهم ربيع الثانى 1163 ق از سلطنت خلع و او را كور و زندانى كردند و دوباره شاهرخ را به حكومت برداشتند ، پس از چندى زبانش را نيز قطع كردند و تلاش طرفداران شاه سليمان ثانى براى حكومت رساندن وى سود نبخشيد 17 .
در تحولات بعدى هم يكبار ديگر امير علم خان خزيمه به مشهد آمد و از او خواست يكى از فرزندانش را به پادشاهى بردارند ، اما ميرزا سيد محمد پس از ستايش از وفادارى علم خان به اين خواسته تن نداد 18 . بدينگونه به حكومت چهل روزه شاه سليمان پايان داده شد و وى تا پايان عمر در تنگدستى در مشهد تحت نظر زيست .
سرانجام در 1176 ه . ق درگذشت و در سردابى كه پدرش در صحن پايين مبارك در حرم مطهر ساخته بود ، به خاك سپرده شد 19 .
شاه سليمان ثانى نه فرزند داشت :
داود ميرزا كه به فرمان پدر در 1163 ق در طى حكومت پدر متولى آستان قدس شد . على ميرزا ، حسن ميرزا ، قاسم ميرزا ، محمد هاشم ، مؤلف كتاب زبور آل داود ، شرف بيگم كه در پنج ششسالگى درگذشت ، شهربانو بيگم ( 1168 - 1175 ه . ق ) ، زبيده بيگم ( 1172 - 1182 ه . ق ) ، زبيده بيگم دوم ( 1174 - 1176 ه . ق ) كه اين سه نفر اخير در دار الحفاظ حرم مطهر مدفون شدهاند . 20 شاه سليمان ثانى هنگامى كه از تخت به زير كشيده شد چون بر جان فرزندان بزرگش داود ميرزا و على ميرزا بيمناك بود آنان را مخفيانه به عتبات فرستاد تا در آنجا به تحصيل و عبادت مشغول شوند و يك سال پس از
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 173
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٧٣