1286 ق بطور مستقل حكومت اصفهان را بدست آورد 4 .
در سال 1288 ق او به عنوان پيشكار و وزير مظفر الدّين ميرزا ، وليعهد راهى تبريز شد و به مدت دو سال بلامنازع بيشتر اختيارات آن ولايت را در اختيار داشت ولى به تدريج مخالفتهايى عليه او شكل گرفت ؛ از جمله با ميرزا رضا مازندرانى صديق الدوله ، پيشكار مظفر الدّين ميرزا ، اختلاف پيدا كرد اما با حكمى كه از ناصر الدّين شاه گرفت ، توانست رقيب را از ميدان خارج كند 5 . مدتى بعد ، با مخالفان جديدى روبرو شد . اين بار عدهاى كه سردسته آنها ميرزا محمّد ، منشىباشى مظفر الدّين ميرزا ، بود با تحريك صدراعظم ، ميرزا حسين خان سپهسالار ( 1243 - 1298 ق ) عليه او موضعگيرى كردند . آنها سعى نمودند با استفاده از وليعهد ، صاحبديوان را معزول نمايند اما او با پذيرايى شايان از شاه و اطرافيانش در حين سفر به فرنگ در 1295 ق توانست خود را حفظ كند .
اين در حالى بود كه به سبب بعضى اقدامات صاحبديوان مردم تبريز به ويژه كسبه و بازار نيز از او ناراضى بودند ؛ علت آن بود كه صاحبديوان با تأسيس بازارچه سعى كرد معاملات خشكبار ، ميوه و ذغال را تحت كنترل خود درآورد و اين امر باعث نارضايتى بازاريان شد 6 .
اين دو گروه با همكارى هم عليه صاحبديوان شورشى را ساماندهى كردند و با حمله به خانه او اموالش را به غارت بردند . صاحبديوان از ترس جان به باغى در اطراف شهر فرار كرد اما در نهايت با وساطت ميرزا جواد مجتهد قزوينى و چند تن از سران حكومتى غائله فرونشانده شد و او دوباره بر سر كار خود برگشت . در سال 1298 ق زمانى كه وليعهد براى ديدار با شاه به تهران رفت ، صاحبديوان از منصب خود عزل شد 7 .
در همين سال فارس به همراه ديگر ولايات غرب و جنوب غرب ايران ضميمه قلمرو حكومتى ظل السلطان
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٥٣