به ايران مدتى سرپرست بهدارى شهربانى خراسان و بيمارستان منتصريه و آزمايشگاه بيمارستان شاهرضا ( امام رضا ) شد . در ابتداى جنگ جهانى دوم بيمارىهاى مقاربتى در مشهد شيوع پيدا نمود به كمك همكاران خويش دكتر سامىراد ، دكتر ضيايى و دكتر محمد تقى رادپور ، انجمن تعاون و بهداشتى تشكيل داد و كمكهاى ارزندهاى به بيماران نمود . در سال 1320 ه . ش بيمارى تيفوس اگزماناتيك و تب راجعه در استان خراسان شايع شد و ايشان با كمك افراد خير ، جمعيت مبارزه با اين بيمارى تشكيل داد و خدمات ارزندهاى ارائه نمود . او در سال 1321 ه . ش به عنوان دبير و مديرعامل جمعيت شيرخورشيد در آمد و در موقع بروز زلزله در باخرز و سيل در مشهد و نيشابور به اقشار آسيب ديده كمك نمود .
همزمان با تأسيس آموزشگاه عالى بهدارى در سال 1318 ه . ش تدريس شيمى و بيولوژى بيمارىهاى داخلى به عهده ايشان واگذار گرديد . در سال 1325 ه . ش با تأسيس دانشكده پزشكى به عنوان دانشيار ، تدريس تراپوتيك به عهده ايشان واگذار شد و در سال 1336 ه . ش به عنوان استاد دانشكده پزشكى برگزيده شد .
دكتر شهيدى مسئوليتهاى اجرايى متعددى از جمله سرپرستى اداره بازرسى دانشگاه ، سرپرست موقت دانشكده كشاورزى ، رئيس دانشكده پزشكى مشهد و معاون دانشگاه مشهد و نيز در سالهاى 1371 ه . ش به بعد عضويت ايرانسراى فردوسى را به عهده داشتند . در خلال استادى ايشان چندين سفر مطالعاتى به خارج از كشور نمود و در گروه پروفسور لونكر و پروفسور سوليه و پروفسور تيلن و پروفسور گيل در مورد بيمارىهاى قلب و عروق در پاريس و استكهلم و انگلستان تحقيق نمود و مدت چهار سال عضو هيئت علمى مجله طبى خاورميانه و طب عمومى و مجله دانشكده پزشكى مشهد بود . وى بيش از نيم قرن در خدمت
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 262
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٢٦٢