سرپرستى عموى خود درآمد . دوران ابتدايى و متوسطه را در شهر بيرجند به اتمام رسانيد و پس از آن به استخدام اداره فرهنگ بيرجند درآمد بعد به عنوان رئيس فرهنگ قاينات مشغول به كار شد . « 1 »
پس از پنج سال خدمت به مشهد منتقل گرديد و ضمن تدريس در دبيرستانهاى فردوسى و شاهرضاى مشهد در دانشكده ادبيات و معارف اسلامى دانشگاه تهران به اخذ درجه ليسانس در ادبيات فارسى نايل گرديد .
در سال 1328 ه . ش به تهران سفر كرد و ضمن تدريس در دبيرستانهاى تجريش و قلهك دوره دكتراى ادبيات فارسى را در دانشگاه تهران با بهرهورى از دانش استادان معروفى مانند استاد جلال الدّين همايى ، بديع الزمان فروزانفر و سعيد نفيسى به پايان رسانيد . « 2 »
در سال 1335 ه . ش به مشهد مقدس برگشت و يكى از اعضاى مؤسس و مؤثر دانشكده الهيات و معارف اسلامى دانشگاه مشهد شد و به تدريس در اين دانشكده و دانشكدههاى ادبيات فارسى ، علوم رياضى و علوم پزشكى پرداخت . پس از چندى بار ديگر به تدريس و تحقيق خود ادامه داد .
وى در سمت استادى بارها به مسافرتهاى علمى در خارج از كشور از جمله به كشورهاى عراق ، عربستان ، فرانسه ، سوريه ، پاكستان و مصر رفت و در دانشگاه الازهر مصر سخنرانى و مصاحبه نمود . در دوران تدريس و تحقيق خويش آثار ادبى به اين شرح به رشته تحرير درآورده است : تصحيح ديوان حكيم نزارى قهستانى ، تصحيح طرب المجالس ، تصحيح اشعار شهرآشوب ( مرواريد ) ، بحث در كلمه بغداد ، تأليف مجموعه كتاب درسى نظم و نثر فارسى براى تدريس در دانشكدههاى ادبيات و علوم و الهيات و معارف اسلامى . از ايشان مقالاتى در مجلههاى
هامش
( 1 ) - سيد احمد مجتهدزاده : دستنوشته .
( 2 ) - همان .