آية اللّه ميلانى در جريان تصويب لوايح ششگانه ، پيامى به وسيلهء مهندس سالور به علم نخستوزير وقت فرستاد و طى نامهء ديگرى لغو تصويبنامه را از ايشان خواست و خود با همكارى علماى بزرگ مشهد : شيخ هاشم قزوينى ، حاج شيخ مجتبى قزوينى ، سيّد احمد مدرّس ، حاج شيخ كاظم دامغانى ، آقا ميرزا جواد تهرانى و برخى ديگر از چهرههاى برجستهء روحانيت خراسان ، مجمعى را به منظور مقاومت در برابر سياستهاى ضد دينى و ضد ملّى رژيم پهلوى به وجود آورد .
آية اللّه ميلانى در سومين نامهء خود در آبان 1341 ، به علم نوشت : « وظيفهء خود مىدانم با استمداد از حضرت بقية اللّه ارواحنا فداه براى سومين بار اعلام بدارم ، تصويبنامهء دولت شما در مورد انجمنهاى ايالتى و ولايتى با عدم رعايت شرط اسلام در انتخابشوندگان و تبديل قسم به قرآن مجيد به قسم به كتاب آسمانى ، ملت مسلمان ايران و خاصه علماى اعلام را بىنهايت خشمگين ساخته است » .
روز ششم بهمن 41 بازار مشهد به دستور ايشان تعطيل شد و با صدور اعلاميهء تند 28 اسفند 41 ، جنايات رژيم پهلوى را افشا كرد و نوروز 42 را همراه با امام خمينى قدس سره عزاى عمومى اعلام كرد .
پس از رويداد 15 خرداد و دستگيرى امام قدس سره ، آية اللّه ميلانى تلاش كرد به تهران برود ، ولى هواپيماى حامل ايشان را از بين راه بازگرداندند و در بيستم خرداد 42 طى تلگرافى به امام خمينى كه در زندان محبوس بودند ، به نظريات سياسى ايشان صحّه گذاشت و اظهار كرد : « آنچه شما گفتهايد ، گفتهء همهء روحانيون بلكه گفتهء اولياء خدا و ائمهء اطهار است » ، و در چهاردهم تير همان سال به منظور حمايت از قيام امام خمينى به تهران رفت و از نزديك با همهء چهرههاى دينى و سياسى در ارتباط قرار گرفت و روز دوم مرداد اعلاميهاى را ، به دادخواهى از علماى بازداشت شده و مردم مبارز صادر كرد و نسبت به
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 470
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٤٧٠