كنونى پير پالاندوز دفن شد . در حقيقت مزار وى قرنها پيش از زمان پير پالاندوز وجود داشته و مورد توجه مردم بوده است . با دفن شيخ محمّد عارف معروف به پير پالاندوز در كنار قبر وى ، نام او به تدريج به فراموشى سپرده شد . در حالات وى آوردهاند :
« وقتى شب زمستان بود و در آتشدان آتش مىسوخت ، در معارف الهى سخنى مىرفت ، شيخ را حالتى پديد آمد ، روى به آتشدان نهاد و در ميان آتش خداى را سجدهاى آورد و روى وى را آسيبى نرسيد . شيخ را از آن حالت سؤال كردند ، گفت : كسى كه بر درگاه او آبروى خود ريخته بود ، آتش روى وى نسوزد » .
ابو نصر سرّاج گفته بود : « هر جنازهاى كه به پيش خاك من بگذرانند ، مغفور بود . به حكم اين بشارت همهء اهل طوس جنازهها را پيش خاك وى آوردندى و زمانى بداشتندى آنگاه ببردندى » . كتاب اللمع فى التصوف از تأليفات وى است .
اسرار التوحيد / 26 ، نفحات الانس 283 ، شذرات الذهب / 913 ، تذكره الاولياء 2 / 182 - 183 ، تلبيس ابليس / 164 ، تاريخ آستان قدس / 346 ، مشهد طوس / 638 ، جستجو در تصوف ايران 1 / 67 - 68 ، اعلام زركلى 3 / 143 ، تذكره هفتاقليم 2 / 89 ، 289 ، 314 ، 312 ، 375 .
غلامرضا جلالى
( 211 ) سعيدى كاشمرى - محمّد صادق ( 1312 - 1375 ه ش )
آية اللّه حاج شيخ محمّد صادق سعيدى كاشمرى فرزند شيخ