غلامحسين سعيدى ، از علماى محقّق و مجتهدين مفسّر و لغويون خراسان است . در آخرين روز اسفند سال 1312 ه ش در روستاى فرشه از توابع شهرستان كاشمر پا به عرصهء وجود نهاد .
تا سيزدهسالگى در زادگاه و محضر پدر به آموزش قرآن و دعاهاى ماثور و نصاب الصبيان و اندكى صرف و نحو ، مشغول بود . بعد به كاشمر رفت و در خدمت برادر بزرگتر خود شيخ محمّد كاظم سعيدى و آموزگاران كاشمر به تحصيل خود ادامه داد و پس از ده سال صرف وقت ، توانست با مبانى فقه و اصول و علوم ديگر آشنا شود .
در سال 1335 ه ش از سوى آية اللّه حاج شيخ محمّد باقر امامى نورى كه زعامت حوزه كاشمر را به عهده داشت ، به نجف اعزام شد و در مدرسه طباطبايى يزدى سكونت يافت و در حلقهء درسى آية اللّه العظمى خويى و آيات حاج سيّد عبد الاعلى سبزوارى ، آقاى ميرزا باقر زنجانى و علامه فانى اصفهانى شركت جست و از محضر شيخ آقابزرگ تهرانى اجازهنامه روايى دريافت نمود .
مرحوم سعيدى در سال 1343 ه ش پس از 7 سال تحصيل در نجف به منظور تجديد ديدار به مشهد آمد و با اصرار مرحوم امامى در كاشمر ماندگار شد . با حضور وى حوزه كاشمر و سه مدرسهء علمى آن رونق يافت . ايشان تا سال 1362 ه ش در كاشمر ماند و علاوه بر حل و فصل مسايل مردم و تفسير قرآن توانست حدود 30 بناى خيريه ، مسجد و حسينيه را احداث نمايد . بيمارستان و درمانگاه جواد الائمه و صندوق قرض الحسنه همّت و مدرسهء امام حسن مجتبى از آن جمله است . ايشان به ادبيات تسلط داشت و در همهء مسايل آن حاضر الذهن و هزاران بيت شعر از آثار منظوم عرب و عجم را از حفظ بود . كفاية الاصول آخوند را بسيار ساده تدريس مىكرد و در فقه دست داشت و بعضا نظريات خود را مطرح مىنمود و در تفسير مىتوان ايشان را مؤسس سبكى نو دانست ؛ سبكى متكى بر نكات ادبى ،
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 247
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٢٤٧