مىنمود .
بعد از پيروزى انقلاب اسلامى ايران وى و عدهاى از همفكران افغانستانى ايشان مانند صابرى موحدى ، ناطقى و . . . گروه مستضعفين را تشكيل دادند كه خط و مشى آن پيروى از امام و ولايت فقيه و هدف آن سازماندهى مبارزه با رژيم كودتاى افغانستان بود .
در سال 1360 ه . ش عدهاى از اين گروه براى گسترش دامنه فعاليت خود به داخل كشور وارد افغانستان شدند كه سجادى هم جزو آنها بود ، اين مسافرتها در سالهاى بعد هم به تناوب انجام شد و سجادى يكى از مؤثرترين و فعالترين افراد در اين زمينه به حساب مىآمد .
يكى از محورهاى اصلى فعاليت وى در افغانستان ايجاد وحدت در بين گروههاى مختلف مذهبى و سياسى كشور بود . او كه « تفرقه را دام شيطان » مىدانست ، ابتدا سعى كرد گروههاى شيعهمذهب را گرد هم آورد و بعد از اين وحدت را به تمام گروهها تعميم دهد . در اثر تلاشهاى وى و همفكرانش اولين كنگره سراسرى مجاهدين مناطق مركزى در 21 / 4 / 1364 ه . ش در پنجاب برگزار گرديد و متعاقب آن جلسات هماهنگى و همفكرى گروههاى مختلف در مناطق ديگر تشكيل شد كه منجر به امضاى منشور وحدت در سال 1367 ه . ش و تأسيس حزب وحدت اسلامى افغانستان در سال 1368 شد . سجادى به عنوان يكى از بنيانگذاران اين حزب در شوراى مركزى آن عضو بود و مسئوليت منطقه غور را برعهده داشت .
سجادى علاوه بر فعاليتهاى سياسى به امور فرهنگى اجتماعى و عمرانى هم توجه داشت . از جمله اقدامات وى در اين زمينه عبارتند از :
تشكيل آرشيو اسناد در دفتر سازمان نصر ، جمعآورى و بايگانى اسناد انقلاب به صورت شخصى ، تشكيل و تأسيس كتابخانه كه اين كار را در نجف ، مشهد و افغانستان پىگيرى كرد .
تأسيس چندين قرض الحسنه در مناطق مختلف براى كمك به مبارزان و
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٢٤٣