موقوفات خود قرار داده بود .
بزرگان قاين / 264 ، اعيان الشيعة 5 / 72 - 73 .
ابراهيم زنگنه
( 190 ) رفيع الدّين - سيّد محمّد ( - 1082 ه ق )
سيّد محمّد ملقّب به رفيع الدّين معروف به « ميرزا رفيعاى نائينى » فرزند سيّد حيدر از عرفاى عصر شاه سليمان صفوى است . وى از مقامات عرفانى برخوردار بود و در شعر و ادب دست داشت . از اشعار اوست :
در كعبه اگر بادهخورى جرم ندارد * انديشه مكن صاحب اين خانه بزرگ است
ميرزا رفيعا جد سيّد حسين مجمر اصفهانى و ميرزا ابو الحسن جلوه است .
به سال 1082 ه ق وفات يافت و در تخت فولاد اصفهان به خاك سپرده شد و پس از مدتى به نقل صاحب تذكره نصرآبادى جنازه او به مشهد حمل و در جوار حضرت امام على بن موسى الرضا عليه السّلام دفن شد . او داراى تأليفاتى همچون ثمرة الالهيّة ، حاشيه بر شرح اشارات ، حاشيه بر مختصر الاصول ، حاشيه بر صحيفه كامله و . . . است .
تذكره سخنوران نايين / 56 ، تذكره نصرآبادى / 128 .
ابراهيم زنگنه
( 191 ) روغنى - شيخ محمّد صالح ( 1019 - 1116 ه . ق )
شيخ محمّد صالح روغنى فرزند شيخ محمّد باقر قزوينى معروف به روغنى و متخلص به فقير از استوانههاى علماى عصر صفوى . او در قزوين به دنيا آمد و پس از اخذ مقدمات علوم نزد علماى زادگاه خود ، در 1038 ق راهى اصفهان گرديد و به حوزهء درس سيّد مير محمّد باقر داماد ( م 1042 ق ) ملحق گشت . پس از وفات استادش در 1042 ق ، مجددا به موطن خود قزوين بازگشت و در مدرسهء نواب مدارج عالى اجتهاد را در حوزهء درس شيخ محمّد