( 188 ) رضوى - مهدى ( - 1267 ه ق )
ميرزا محمّد مهدى رضوى فرزند سيد محمّد قصير ، فقيهى فاضل و زاهدى وارسته بود ، پس از فوت پدر براى تكميل تحصيلات علوم دينى به نجف رفت و خدمت شيخ محمّد حسن صاحب جواهر به مدارج عالى دستيافت . سپس به مشهد آمد و مرجع عموم گرديد و سال 1267 ه ق درگذشت و كنار قبر پدر خود در مسجد رياض در اتاق بالاسر كه پنجرهاى به ممرّ دار السياده و سقّاخانه دارد به خاك سپرده شد .
شجره طيبه / 344 - 345 ، مطلع الشمس / 707 - 708 ، تاريخ علماى خراسان / 89 ، اعيان الشيعة 10 / 74 .
غلامرضا جلالى
رضوى - هدايت اللّه - جلد سوم
( 189 ) رضوى قاينى - حسن ( - زنده تا 1056 ه ق )
امير سيّد حسن رضوى قاينى فرزند ولى اللّه فرزند هدايت اللّه از فقها و محدّثين قرن 11 هجرى است . وى از شيخ محمّد نوه شهيد ثانى اجازه روايت داشت . در مشهد ساكن شد . وى سيّدى جليل و عالمى فاضل بود كه ميرزا عبد اللّه افندى صاحب رياض العلماء از او به شايستگى ياد كرده است . بزرگانى چون محقق سبزوارى ، مولانا محمّد يوسف دهخوارگانى تبريزى و مولانا حسين نيشابورى از وى اجازه روايى دريافت نمودهاند . حاشيه اصول كافى و ترجمه رسالهء اعتقادات شيخ بهايى از آثار اوست .
وى تا سال 1056 ه ق در قيد حيات بود و پس از تأليف رياض العلماء توسط مؤلف آن ، در مشهد درگذشت .
فرزندان او آقا شاه ميرزا تقى و مير ولى اللّه از علماى زمان و مورد وثوق مردم بودند و ملا افضل قاينى آن دو را متولى