( 164 ) رضوى - صادق ( - 1269 ه ق )
سيّد صادق رضوى فرزند ميرزا ابو القاسم ، پدربزرگ مؤلف كتاب شجرهء طيبه رضوى ، از علما و مجتهدين و اعيان خراسان بود . در مشهد چشم به جهان گشود و پس از رشد و تحصيل علوم الهى به درجهء اجتهاد نايل شد و ميان مردم به دارا بودن مكارم اخلاق و بلندى همت ، اشتهار يافت .
وى در امور سياسى عصر خود دخالت مىكرد . در سال 1245 ه ق كه براثر شورش محمد خان قرائى ، در مشهد اغتشاش به وجود آمده بود ، به عراق و ازآنجا به آذربايجان ، نزد عباس ميرزا نايبالسلطنه رفت و رويدادهاى خراسان را با ايشان در ميان گذاشت و پس از 35 روز به مشهد بازگشت و از مشهد به تهران رفت و با فتحعلى شاه قاجار ديدار نمود و از او خواست تا نايبالسلطنه را به خراسان اعزام كند . عباس ميرزا به مشهد آمد و اوضاع را به حالت عادى برگرداند و اسحاق خان قرائى را دستگير نمود .
حاج سيّد صادق مورد احترام پادشاهان قاجار بود و از طرف فتحعلى شاه به لقب « معتمد الشريعة » ملقب شد و منصب تدريس آستان قدس به وى محول گرديد . در زمان ناصر الدّين شاه هم مورد حمايت او بود و در فتنه سالار از دولت پشتيبانى كرد .
در زمانى كه عباس ميرزا حكومت خراسان را در دست داشت ، پسر ارشد او كه بعدها با نام محمّد شاه زمام امور كشور را به دست گرفت ، با وى از نزديك مرتبط بود . حاج سيّد صادق در اواخر عمر بيشترين وقت خود را صرف طاعت و عبادت كرد تا اينكه در شوال 1269 ه ق در قلعهء ويرانى به مرض و با درگذشت و جنازهاش با زحمت به مشهد انتقال يافت و در ايوان طلاى صحن عتيق دفن گرديد .
شجره طيبه / 280 - 283 .
ابراهيم زنگنه