علماى مشهد است و شب يكشنبه 24 جمادى الآخر سال 1242 در اين شهر به دنيا آمد . در عنفوان جوانى با رياضت و رعايت حدود الهى و عرفان و پارسايى مأنوس شد . ادبيات و فقه را خدمت مولانا شيخ حسن يزدى و شيخ صادق قوچانى آموخت و خط نسخ ، ثلث ، شكسته و سياق را در نهايت ملاحت مىنوشت .
از پدرش امكانات فراوانى ماند ، اما همه آنها در فتنه سالار جزء املاك خالصه درآمد و اموال او به تاراج رفت .
وى به ميرزا فضل اللّه خان وزير نظام توليت آستانه شكايت برد ، ولى او را خوش نيامد و تهديد به بركنارى از خدمت آستان قدس نمود . بعدها هرچند متولى و ساير امناى آستان قدس در مقام جلب رضايتش برآمدند ، نپذيرفت و به كلى خادمى را ترك گفت و همهوقت خود را صرف نماز و عبادت و صلهء رحم و قرائت قرآن نمود و به خيرات و مبرات پرداخت تا اينكه پنجم ذيحجه 1321 ه ق از اين دنيا رفت و در زاويه دار السعاده حرم دفن گرديد .
شجرهء طيبه / 278 - 279 ، ضميمه تاريخ علماى خراسان / 280 ، اعيان الشيعة 3 / 327 .
غلامرضا جلالى
( 161 ) رضوى - حسن ( - 1278 ه ق )
مولانا حاج ميرزا حسن رضوى ، برادر كوچكتر مولانا حاج سيّد محمّد قصير و فرزند ميرزا محمّد معصوم ، از سادات رضوى است . چندى در خدمت برادر درس خواند ، سپس عازم اصفهان شد و مدتى نزد شيخ محمّد تقى اصفهانى ، صاحب حاشيه بر معالم علم اندوخت و به درجهء اجتهاد رسيد .
پس از اتمام تحصيلات در اصفهان به عراق رفت و مدتى خدمت سيّد محمّد مجاهد در شهر كربلا حضور يافت ، بعد به مشهد برگشت و پس از درگذشت برادرش سيّد محمّد قصير ، مرجعيت عامه يافت و اوايل فتنه سالار