ناگهانى » واقع در 15 كيلومترى شرق تربت حيدريه و ابتداى جلگه زاوه ، در يك خانواده متدين و پايبند به شئونات مذهبى چشم به جهان گشود . پدرش ملّا حسينعلى ، سواد مختصرى داشت ، قرآن و كتاب فارسى مىخواند . او فرزند خود را نخست به مكتبخانه ، سپس براى ادامه تحصيل به شهر تربت فرستاد .
ملّا عباس در شهر تربت حيدريه ، مدرسه حاج شيخ يوسفعلى ، نزد آخوند حاج ملّا عبد الحميد صرف و نحو را با دقت فراگرفت و پس از آن به تحصيل سطح فقه و اصول روى آورد و براى تكميل دانستههاى خود به مشهد آمد و مدتى بعد به خواستهء پدر به روستا برگشت ، ازدواج كرد و به زراعت مشغول شد و آخر هر هفته به تربت مىرفت و كتابهاى معالم ، قوانين ، لمعه و شرايع را آموخت و همه الفيه ابن مالك را حفظ كرد .
سال 1326 ه ق همراه قافله با پاى پياده به كربلا مشرف شد . اين سفر هفت ماه طول كشيد . پس از آمدن حاج شيخ على اكبر تربتى ، يكى از شاگردان آخوند خراسانى به تربت آمد و رحل اقامت افكند . آخوند ملّا عباس ، كفاية الاصول را نزد ايشان خواند و به اصرار استاد خود روز 12 ذيقعده 1328 ه ق به شهر تربت رفت و آنجا سكونت يافت و به تدريس مشغول شد و به اصرار حاج شيخ على اكبر ، به جاى او در مسجد نماز گزارد . ملّا عباس مردى هوشمند و ژرفبين بود . در قضاياى مشروطيت مادام كه نهضت را براى او تبيين مىكردند ، استقبال مىنمود . او با تأسّى به علماى مبارز عصر خود ، حكومت را غاصب مىدانست . ايشان در نامههايى
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 128
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٢٨