تفتازانى بوده است .
مؤلف حبيب السير ، دربارهء او مىنويسد : « مولانا عبد العلى بيرجندى جامع اصناف علوم محسوس و معقول است و حاوى انواع مسائل فروع و اصول در علوم نجوم و حكميات بىمثل و بدل است و در شيوهء زهد و تقوى ضرب المثل . . . آن جناب به صفت تواضع و پرهيزگارى و حلم و ديندارى اتصاف دارد و همواره نقش افاده و تأليف بر صحيفهء خاطر شريف مىنگارد . »
محقق بيرجندى به احتمال زياد در سال 934 ه ق در مشهد درگذشت و در قبرستان قتلگاه دفن شد . از او آثار علمى زيادى بر جاى مانده است . از شناختهشدهترين آنها مىتوان به اين كتابها اشاره كرد :
1 - حاشيه بر شرح ملخّص در هيئت چغمينى كه در سال 913 نگارش شده است .
2 - شرح آداب المناظره العضدية كه در سوم جمادى الثانى 932 نوشته شده است .
3 - شرح بيست باب در معرفت اسطرلاب به زبان فارسى . متن اين رساله از آثار خواجه نصير الدّين طوسى است .
4 - بيست باب در معرفت تقويم كه ملّا مظفر آن را شرح كرده است .
5 - شرح تذكره خواجه نصير در هيئت .
6 - عجايب البلدان كه براى وزير حبيب اللّه خان به فارسى نوشته .
7 - شرح زيج الغ بيك .
8 - كتاب ابعاد و اجرام .
9 - تحرير مجسطى .
گاهنامه سال 1307 شمسى تأليف سيّد جلال الدّين تهرانى / 129 ، فهرست كتابخانه آستان قدس 4 / 382 ، بهارستان ، آيتى / 218 - 219 ، حبيب السير 4 / 615 ، فرهنگ خراسان ، مرداد 42 ، / 63 ، اعيان الشيعة 8 / 29 - 30 .
غلامرضا جلالى
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 119
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١١٩