عراق ، شام ، مصر ، حجاز و بيت المقدس سفر كرد و با دانشمندان و بزرگان فقها ، حكما و صوفيه و ارباب سلوك ديدار نمود . در آخرين سالهاى حيات خود از منصب شيخ الاسلامى اصفهان كه بزرگترين مقام دينى و معنوى ايران آن روز بود ، كناره گرفت و به سير و سلوك پرداخت تا آنكه روز سهشنبه ، دوازدهم شوال سال 1030 يا 1031 ه ق در اصفهان دعوت حق را اجابت كرد . طبق وصيتش جنازهاش به مشهد حمل شد و در جوار قبر امام رضا عليه السّلام دفن گرديد .
از شيخ بهائى بيش از 80 اثر علمى بر جاى مانده است ، جامع عباسى ، حاشيه من لا يحضره الفقيه ، جواب المسائل المدنيات ، سوانح الحجاز ، شرح شرح چغمينى قاضىزاده الرومى ، خلاصة الحساب ، حبل المتين در احكام دين ، عروة الوثقى در تفسير قرآن ، تشريح الافلاك ، بحر الحساب ، صمديه ، حدائق الصالحين در شرح صحيفه سجاديه ، اثنىعشريه در عبادات ، توضيح المقاصد ، تحفه حاتمى در اسطرلاب ، اربعين ، مفتاح الفلاح در ادعيه و كشكول ، از آثار برجسته او هستند .
بناى بسيارى از آثار معمارى عصر شاهعباس صفوى و بخشهايى از حرم مطهّر امام رضا عليه السّلام به ايشان نسبت داده مىشود .
مزارات خراسان / 72 ، منتخب التواريخ / 77 و 137 و 683 ، رياض العارفين / 58 - 59 ، مجمع الفصحا 4 / 13 ، روضات الجنات 7 / 306 - 309 ، زندگينامه رياضيدانان دورهء اسلامى / 170 ، الذريعة 2 / 29 ، الاعلام زركلى 6 / 102 ، امل الآمل 1 / 75 ، تعليقه امل الآمل / 67 - 71 ، اعيان الشيعة 9 :
234 ، خلاصة الأثر : 182 ، لؤلؤ البحرين : 236 ، تاريخ عالمآراى عباسى 1 / 249 .
غلامرضا جلالى
( 67 ) بهبهانى - شمس الدّين ( - 1248 ه ق )
شمس الدّين فرزند جمال الدّين بهبهانى ، از محققين زاهد و متقى