روزگار خود بود . در بهبهان متولد شد در كربلا رشد كرد و خدمت وحيد بهبهانى و ميرزا مهدى شهرستانى و بحر العلوم و علامه صاحب رياض ، دانش آموخت . به مشهد آمد و چندين دهه در يكى از حجرههاى صحن عتيق ، جنب آرامگاه شيخ حرّ عاملى بالغ بر 50 سال به عبادت و رياضت و تصنيف و تأليف مشغول شد . معالم الاصول را در 5 جلد شرح كرد ، بر قوانين و مطول حاشيه نوشت و كتاب جواهر الكلام را در اصول عقايد تأليف نمود و چندين تأليف نيز در علم نحو و صرف و بيان رسالههاى متفاوت ديگرى داشت .
رمضان سال 1248 ه ق درگذشت و در همان حجره محل زندگيش دفن گرديد .
فاضل بسطامى ، صاحب فردوس التواريخ كه از شاگردان وى است ، مىنويسد : او چنان به دنيا و زرقوبرق آن بىاعتنا بود كه همهء لباسهاى او را كسى به پنج ريال نمىخريد ، و مقام فقر و رياضت وى به مرتبهاى بود كه بيشتر روزها گرسنه بود و از راه استخاره روزگار مىگذرانيد .
مطلع الشمس 2 / 684 ، فردوس التواريخ / 137 - 138 ، منتخب التواريخ / 677 و 691 ، تاريخ علماى خراسان / 77 ، فهرست كتابهاى خطى آستان قدس 6 / 35 - 36 ، اعيان الشيعة 7 / 352 - 351 .
ابراهيم زنگنه
بيات - محمّد حسن - عارف نيشابورى - محمد حسين
( 68 ) بيرجندى - عبد العلى ( - حدود 934 ه ق )
نظام الدّين عبد العلى بن محمّد بيرجندى از دانشمندان نامى علوم رياضى قرن دهم هجرى است . وى علم حديث را نزد خواجه حافظ غياث ، فنون حكمى را نزد مولانا منصور فرزند مولانا معين الدّين كاشانى آموخت و در علوم ديگر شاگرد كمال الدّين شيخ حسين القنوى مولانا كمال الدّين مسعود شروانى ، و مولانا سيف الدّين احمد