كار است و حكم مىكند هر ذرّهء ماده ، همهء ذرّات ديگر ماده را با نيرويى جذب مىكند كه تابع سه عامل زير است :
الف ) جرم جسم ، ب ) جرم جسم ديگر ، ج ) فاصلهء ميان اين اجسام .
اين سه عامل را معمولا به ترتيب با علامتهاى
m , M
و
r
نشان مىدهند .
بيان صورى اين قانون چنين است : هر ذرّهء ماده در جهان ، هر ذرّهء ديگر را با نيرويى جذب مىكند كه متناسب با حاصل ضرب جرمهاى آنهاست و با مجذور فاصلهء ميان آنها نسبت عكس دارد .
اين قانون را مىتوان به صورت معادلهء جبرى نيز بيان كرد :
كاربرد جاذبهء عمومى
1 . سقوط آزاد اجسام : هر جسمى كه بهگونهاى نگه داشته نشده باشد ( قسرى در كار نباشد ) قطعا به سمت مركز زمين سقوط خواهد كرد .
2 . جزر و مدّ اقيانوسها و جزر و مدّ جوّ .
3 . حركت ستارههاى دنبالدار .
4 . تقديم اعتدالين .
5 . حركت سيارات ، قمرها ، ستارهها و كهكشانها .
اگر نيروى جاذبه ميان زمين و خورشيد حاكم نباشد زمين مماس بر مسير خود پرتاب خواهد شد و پيوسته در نقطه
A
مثلا از خورشيد دور تر خواهد گرديد .