شارق يزدى ، غلامحسين
غلامحسين شارق يزدى در حدود سال 1270 هجرى قمرى متولد شد .
در نزد طراز يزدى شاعر معروف ، تربيت شد . طراز هم آموزگارش بود و هم شوهر خواهرش . پس از فوت طراز ، مدتى به تجارت پرداخت ؛ ولى پس از چندى ورشكست شد .
سپس نزد يكى از تجار يزد به سمت نويسنده به كار پرداخت . پس از مدتى به همكارى با عبد الرحمن بستگى پرداخت و زمانى كه بستگى با لقب مصباح ديوان به حكومت بنادر جنوب منصوب شد ، شارق نيز با لقب شارق الملك به همراه او رفت . ولى همكارى آن دو ديرى نپاييد و شارق از بندر لنگه كه محل مأموريتش بود ، به يزد بازگشت .
پس از بازگشت ، عازم مكه شد و بعد از زيارت خانهء خدا مدتى به سير و سياحت در سوريه و فلسطين و تركيه پرداخت . در مراجعت به يزد ، به دستيارى ميرزا فتح اللّه مشير الممالك وزير كه كارگزار امور ديوانى يزد بود ، انتخاب شد و حدود 10 سال به اين كار اشتغال داشت .
در سال 1328 قمرى با عنوان رئيس كابينهء عدليهء يزد در خدمت دادگسترى درآمد و پس از مدتى به وكالت عدليه منصوب شد و تا پايان عمر بدين سمت اشتغال داشت .
شارق طبع شعر داشت و از شعراى خوشقريحهء يزد به شمار مىآمد . كتابخانهاى نفيس داشت و همچنين در زمينهء شرح حال و آثار شعراى يزدى ، تذكرهاى تنظيم كرده بود كه پس از مرگش هم كتابخانه و هم بيشتر تأليفات و اشعارش از ميان رفت .