دوران حكومت امير محمد ابراهيم خان علم در قاينات كه بعدا سيستان و بلوچستان نيز بدان افزوده شد ، به دو دوره تقسيم مىشود : دورهء اول از سال 1323 قمرى تا 1331 كه امير منحصرا متصدى حكومت قاينات بود . دورهء دوم از سال 1331 قمرى كه علاوه بر حكومت قاينات ، حكومت سيستان نيز ابواب جمع او شد و بعدها نيز فرمان حكمرانى بلوچستان بدان ضميمه شد . اين دوره تا سال 1303 خورشيدى كه حكومت قاينات و سيستان بنا بر پيشنهاد امير به دو برادرزادهاش واگذار شد ، طول كشيد .
به هنگام خيزش مشروطهخواهى در ايران ، امير به مشروطهطلبان تمايل نشان داد و اين امر از دولتيان پوشيده نبود . پس از به توپ بستن مجلس و تعطيل مشروطه ، به حكم ضرورت استبداد ، امير محمد ابراهيم خان از حكومت عزل و بيكار شد ، اما همچنان حمايت مادى و معنوى از مشروطهطلبان را مورد نظر داشت .
پس از خلع محمد عليشاه و پيشرفت كار مشروطهطلبان ، امير مجددا به حكومت قاينات منصوب شد و با تغيير اوضاع سياسى ايران ، امير نيز نوع حكومت خود را متحول كرد . با پشتيبانى دولت مركزى ، يك قشون منظم در منطقهء حكمرانى خود به وجود آورد و موفق شد كه به كمك اين قواى نظامى كليهء اشرار طوايف محمد زهى ، اسماعيل زهى و ريگى را سركوب كند و با اردوكشى به بلوچستان سرحدى ، آن منطقه را امن و آرام سازد .
با شروع جنگ جهانى اول ، دردسرهايى در قلمرو حكومتى امير پيش آمد . گاهگاهى عدهاى از مأمورين آلمانى و اطريشى ( متحدين ) كه در اطراف و اكناف ايران پراكنده بودند ، درصدد برمىآمدند كه براى انجام مقاصد خود از طريق قاينات عازم افغانستان شوند . از جمله يك دسته تحت رياست نيدرماير آلمانى از كوير لوت گذشته به حدود قاينات رسيدند . كنسول انگليس ، كلنل پريد و كس از اين ماجرا مطلع شد و به امير فشار آورد كه اين عدّه را توقيف كند و تحويل قنسولگرى بدهد . امير به دليل اينكه دولت ايران اعلام بىطرفى كرده بود ، از قبول اين درخواست خوددارى كرد و گفت فقط طبق دستور حكومت مركزى ايران عمل خواهد كرد . قونسول انگليس ، چون فشارش به امير به جايى نرسيد ، مبادرت به اخذ تماس با تهران كرد و تلگرافى به امير نشان داد كه از طريق سيم هند - اروپ ، به حروف لاتين و به امضاى فرمانفرما مخابره شده بود مبنى بر توقيف مسافران آلمانى .
زندگينامه رجال و مشاهير ايران ( فارسي ) — صفحة 338
مساهمون: حسن مرسلوند
ص٣٣٨