تشكيل شد ، به اين سمت انتخاب شد . در كابينهء سهام السلطان بيات نيز كه در 4 آذر 1323 تشكيل شد ، همين سمت را داشت و در كابينهء 19 شهريور 1326 قوام السلطنه هم اين سمت را حفظ كرد . مدتى رئيس دانشگاه تهران و استاد دانشگاه نيز بود . در سال 1328 خورشيدى به نمايندگى مجلس مؤسسان برگزيده شد . در مهر 1339 براى ششمين بار در كابينهء شريف امامى به وزارت فرهنگ منصوب شد . پنج دوره سناتور انتخابى تهران بود و در تمامى ادوار نمايندگى ، رياست كميسيون فرهنگ و هنر سنا را عهدهدار بود .
اغلب كسانى كه در مورد دكتر صديق قضاوت كردهاند او را به نيكى ستودهاند . استاد سعيد نفيسى دربارهء او نوشته است : « . . . وى نخستين كسى در ميان ما است كه فنّ شريف آموزش و پرورش را به روش امروزى جهان انتشار داد و بيش از همه در رواج آن كوشيده و خود نخستين استاد آن بوده است . بهترين گواه اين سخن تأليفات فراوانى است كه در اين رشته كرده و دروسى است كه از ساليان دراز داده است . امروز تقريبا همهء كسانى كه در اين فن در ايران كار مىكنند پروردگان وى هستند و از خوان بىدريغ دانش وى برخوردار شدهاند . . . »
در مصاحبهاى كه نگارنده با خانوادهء دكتر صديق داشت ، آنان گفتهاند كه : « او از غربزدگى بيزار بود و بر خلاف بسيارى از رجال دورهء پهلوى كه مىخواستند همه چيز را كوركورانه از غرب تقليد كنند و يا برخى از محصلين اروپا رفته كه سنن و اعتقادات مذهبى خود را ناديده گرفته يا فراموش مىكردند ، همواره به سنتهاى ملى و اعتقادات مذهبى خود پايبند بود و اعتقاد داشت كه ايران بايد مانند ژاپن در چهارچوب فرهنگ سنتى و ملى خود توسعه يابد . . . » .
اما كسانى هم هستند كه به كارنامهء دكتر صديق به گونهاى ديگر مىنگرند . آنان معتقدند كه او تلاش مىكرد تا نظام تعليم و تربيت كشور را به روش آموزش و پرورش امريكا و انگليس و بهطور كلى غرب اداره كند . همچنين مىگويند كه دكتر صديق در امر آموزش و پرورش ايران از غربىها استفتاء مىكرد . 18
دكتر عيسى صديق سرانجام در 15 آذرماه 1357 در تهران درگذشت .
برخى از تأليفات او عبارتند از :
زندگينامه رجال و مشاهير ايران ( فارسي ) — صفحة 204
مساهمون: حسن مرسلوند
ص٢٠٤