با متحدينش ، و ادامهء نگارش مقالاتى از اين قبيل موجب اخراج وى از خاك انگليس خواهد شد .
عيسى صديق در سال 1297 به ايران مراجعت كرد و به سمت بازرس مدارس منصوب شد . چندى نيز رئيس فرهنگ گيلان ، رئيس تعليمات عالى ، معلم مدرسهء حقوق ، دار الفنون و دار المعلمين مركزى ، رئيس دفتر وزارت فوائد عامه ، نمايندهء ايران در مجمع بين المللى آموزش و پرورش در ژنو و رئيس دفتر وزارت عدليّه بود . در سال 1304 خورشيدى به هنگام تشكيل مجلس مؤسسان ، نمايندهء اين مجلس بود . علاوه بر مشاغل دولتى و فرهنگى ، در طول اين سالها مدتى نيز مدير داخلى روزنامهء مرد آزاد بود كه امتياز آن را على اكبر داور داشت .
زمانى هم كه على اكبر داور حزبى به نام حزب راديكال تأسيس كرد ، دكتر صديق در آن حزب به عنوان قائممقام داور با وى همكارى كرد .
در سال 1309 خورشيدى ، دكتر صديق بنا به دعوت دانشگاه كلمبيا براى مطالعه و تحقيق به آمريكا رفت و موفق به اخذ درجهء دكترا در فلسفه از دانشگاه مذكور شد . همزمان با تحصيل در دانشگاه كلمبيا ، بنا به درخواست عبد الحسين تيمور تاش وزير دربار پهلوى ، اقدام به تهيه و تنظيم طرح تأسيس دانشگاه ( دار الفنون ) تهران نمود . او براى اولين بار واژهء دانشگاه را به جاى دار الفنون به كار برد .
دكتر صديق در سال 1310 خورشيدى به ايران بازگشت و مأمور تأسيس دانشگاه تهران شد . ابتدا به سمت رياست دار المعلمين عالى انتخاب شد و سپس آن را هستهء مركزى دانشگاه قرار داد . پس از تأسيس دانشگاه تهران تا سال 1319 رياست و استادى دانشسراى عالى دانشكدهء ادبيات و دانشكدهء علوم را عهدهدار بود .
در سال 1319 خورشيدى ادارهء كل انتشارات و تبليغات و راديو را تأسيس كرد و به رياست آن منصوب شد . بعد از استعفاى رضا شاه و تشكيل كابينهء فروغى نيز اين سمت را حفظ كرد . هرچند كه يكبار به دستور شاه كم مانده بود كه از اين سمت كنار گذارده شود 17 .
دكتر صديق در كابينهء فروغى كه در 30 شهريور 1320 تشكيل شد ، براى اولين بار به وزارت فرهنگ منصوب شد و براى بار دوم در كابينهء على سهيلى كه در 23 آذر 1322
زندگينامه رجال و مشاهير ايران ( فارسي ) — صفحة 202
مساهمون: حسن مرسلوند
ص٢٠٢