بهار ضمن قصيدهاى از صدر چنين ياد مىكند :
گر كه صدر اندر اصفهان نبدى * اصفهان نيمهء جهان نبدى
گر نبودى زبان گويايش * در دهان ادب زبان نبدى
حاج اسماعيل اميرخيزى نيز در وصف صدر ، چنين مىسرايد :
صدرا بزرگوارا اى آنكه چو من * صدر بزرگوار نديدم به روزگار
بيش از دو بار گر نشده بخت رهبرم * تا ره برم به حضرت صدر بزرگوار
گفتار نغز دارى و آواز دلنشين * طبع بلند دارى از اين عزم استوار
صدر براثر عناد حسودان و اهل ظاهر و براثر مطالب آزادىخواهانهاى كه روى منبر مىگفت ، تحت تعقيب حكومت وقت قرار گرفت و مدتى زندانى بود . دوستانش براى تخفيف مجازات وى ، به او نسبت ديوانگى داده بودند . سرانجام به بوشهر تبعيد شد و در شيراز در سال 1315 خورشيدى ، خود را در چاه آويخت و خودكشى كرد .
م : مجلهء آينده ، سال چهاردهم ، شماره 8 - 6 .