صدر ، عبد الحسين [ صدر المحدثين ]
عبد الحسين صدر فرزند محمود خوانسارى ، در سال 1313 قمرى در اصفهان متولد شد .
تحصيلات خود را نزد پدر و جمعى ديگر از دانشمندان اصفهان انجام داد . علوم دينى را نزد برخى از مدرسين مدرسهء صدر اصفهان ، به ويژه حكمت را نزد حاج شيخ محمود مفيد بيدآبادى آموخت . مدتى نيز در آباده و تهران به تحصيل اشتغال داشت .
پس از پايان تحصيل ، مدتى در مدرسهء گلبهار اصفهان به تدريس ادبيات فارسى مشغول بود . اين مدرسه كه در سال 1331 قمرى افتتاح شد ، اولين مدرسهاى است كه طبق برنامهء جديد آن زمان وزارت معارف به كار پرداخت . صدر علاوه بر استفاده از كتابخانهء مدرسه با استفاده از امكانات آن به آموختن زبان فرانسه نيز پرداخت .
صدر از نظر بلاغت ، شيوايى و حسن تركيب و رسايى بيان داراى استعداد عجيبى بود .
صدايى خوش داشت . اولين منبرهاى خود را از مسجد نو واقع در بازار اصفهان آغاز كرد و به زودى مشهور شد . در اكثر مساجد اصفهان به سخنپردازى اشتغال داشت . در سخنرانى خود ، گاهى اشعارى از شعراى مشهور مانند مولوى ، عطار ، حافظ و ديگران را با لحن دلپذير مىخواند كه بر رونق مجلس او مىافزود . عنوان صدر المحدثين كه ابتدا به پدرش خطاب مىشد ، پس از درگذشت او و شهرت فرزند به عبد الحسين صدر اطلاق شد .
قطعهاى كه صبا نت كرده و در رديف خود آورده و صدرى نام نهاده ، در رديف سنتى