دانش ، تقى خان [ ضياء لشكر - مستشار اعظم ]
ميرزا تقى خان دانش فرزند ميرزا حسين وزير ناصر الدّين شاه و حاكم تهران و رئيس قورخانه ، در سال 1238 خورشيدى در تهران به دنيا آمد . از كودكى در منزل نزد ملا عبد الحمد يزدى و ميرزا على محمد به تحصيل زبان عربى و ادبيات فارسى پرداخت و تعليم خط گرفت و به قدرى در اين زمينه استعداد و قريحه از خود نشان داد كه در 9 سالگى موفق شد ديوان حافظ را به خط خود بنويسد .
وى پس از آن كه در خانه زبان فارسى و عربى را به خوبى آموخت ، در اوّل جوانى مدتى نزد يوسف مستوفى الممالك به منشىگرى مشغول شد و پس از چندى به اصفهان نزد ظل السلطان رفت و چون چند ماهى در اين شهر ماند ، به دستور محمود خان ناصر الملك عازم كرمانشاه و كردستان گرديد . هنگامى كه ناصر الملك والى خراسان شد ، او به مشهد مقدس رفت و چند سالى را نيز در اين منطقه گذرانيد .
ناصر الملك وقتى كه به تهران آمد ، پس از چند روز سكته كرد . تقى خان به دستور على اصغر خان امين السلطان به خدمت او رفت و تا زمانى كه اتابك كشته شد ، منشيگرى او را به عهده داشت . معارضهء او با قوام السلطنه از حوادث مهم زندگى وى در اين دوره بشمار مىرود ؛ نظر به اينكه بين عين الدوله و امين السلطان همواره مخاصمه و دشمنى بود ، ناگزير بين منشىهاى آن دو ، يعنى ميرزا تقى خان دانش و قوام السلطنه نيز پيوسته اختلاف به ميان مىآمد .
ميرزا تقى خان پس از قتل امين السلطان مدتى خانهنشين شد و چون محمد على ميرزا مجددا به تبريز رفت ، او را تلگرافى به تبريز احضار كرد . زمانى كه مظفر الدّين شاه در بستر بيمارى بود ، ميرزا تقى خان نيز همراه محمد على ميرزاى وليعهد به تهران آمد و مورد نوازش و احترام قرار گرفت . ميرزا تقى خان دانش مدعى است كه قانون اساسى ايران را به خط خود و به دستور مظفر الدّين شاه يك شب تا صبح نگاشته است .