حكيم شيرازى ، ميرزا محمّد على
ميرزا محمّد على حكيم شيرازى فرزند ابو القاسم ، فرزند احمد نمازى ، در سال 1321 يا 1322 قمرى در شيراز متولد شد .
در كودكى وارد مدرسهء شعاعيه شد و به تحصيل پرداخت . از حدود ده دوازدهسالگى رياضيات ، از قبيل حساب و هندسه و جبر و مقابله را آموخت ، سپس به ادبيات و اصول و حكمت و عرفان پرداخت . اصول را در حد سطح از آقا ميرزا محمّد صادق شيرازى و خارج را از آقا سيد جعفر و آقا شيخ على ابيوردى آموخت . حكمت را نزد ميرزا محسن و سيد على حكيم كازرونى فراگرفت .
در 18 سالگى براثر معاشرت با وحيد الاولياء به سلسلهء ذهبيه روى آورد و به تزكيه باطن پرداخت . در سال 1336 خورشيدى به تدريس حكمت در دانشكدهء معقول و منقول پرداخت و مقيم تهران شد .
حكيم در اواخر بهار سال 1350 خورشيدى ، از تهران به شيراز رفت و ديگر از وى خبرى نشد .
آثار بهجا مانده از او عبارتند از :
1 - مرام الحكمة .
2 - مجموعهء انصاف در 2 جلد .
3 - حاشيه بر كفاية الاصول .
4 - حاشيه بر فقه .
5 - حاشيه بر اسفار اربعه .
6 - لطائف العرفان در 2 جلد . [ 1 ]
هامش
[ 1 ] م : 1 - آدميت ، ركنزاده . سخنسرايان و دانشمندان فارس ، ج / 2 .
2 - مجلهء وحيد ، شمارهء 258 .