شاهزاده عبد الله ميرزا به خاندان او واگذار شده بود ، به درس و بحث و امامت جماعت پرداخت . در زنجان حوزهء دينى را رونق بخشيد و با تعيين مدرسين براى سطوح متوسطه و عالى و دادن شهريه و تدريس خارج طهارت شيخ و مكاسب و كفايه توسط خودش ، حوزه را راهاندازى كرد . وى علاوه بر تدريس درسهاى فوق ، درس خصوصى نيز از منطق حكمة الاشراق و معيار العلم غزالى و مبدأ و معاد صدر المتألهين داير كرد .
امام جمعهء زنجان سعى وافرى در حفظ اساس روحانيت و مبارزه با امور غير شرعى داشت و در جريان فرقهء دموكرات آذربايجان ، به كمك نيروهاى دولتى ، در مقابل اعضاى فرقه مقاومت كرد و مانع نفوذ آنان به زنجان گرديد .
امام جمعه مدّتى به نجف رفت و در بازگشت مدّتى در قم سكونت كرد . سرانجام سال 1374 قمرى ، هنگام مراجعت از مشهد ، در تهران پس از بيمارى و كسالتى طولانى ، در جمادى الاولى وفات يافت .
آثار بهجا مانده از او عبارتند از :
1 - رسالهء مختصرى در جبر و تفويض .
2 - ذخر البشر فى شرح باب حادى عشر .
3 - تعليقات بر صحيفهء مباركه سجاديه .
4 - حاشيه بر تقريرات كاظمين . [ 1 ]
هامش
[ 1 ] م : شريف رازى ، محمد . گنجينهء دانشمندان ، ج / 5 .