مىدانست ، شيخ المحققين خود در ربيع الثانى سال 1338 قمرى در اين مورد چنين نگاشته :
« قريب پانزده سال است كه به شرف توبه و تلقين از محضر مبارك حضرت مستطاب ولايت مآب قطب السالكين و جمال العارفين و سيد الواصلين جلال الدّين محمد الشيرازى المشهور بمجد الاشراف قدّس سره السنى السامى مشرّف و به اين سعادت مستعد آمد . . . هرچند خود را شايسته اسم فقر و عنوان سلوك نمىداند لكن بمفاد فرمايش « المرء مع من احب » اميد است كه بمحبت فقراء سلسله مباركه ذهبيه رضويه مرتضويه كبرويه على صاحبها آلاف الثناء و التحية زادها اللّه قدرا و شرفا از ايشان و با ايشان باشد . » شيخ المحققين از دوستان آزادهء مشهور « سيد عبد الحسين مجتهد لارى » بود و به خواهش وى رسالهاى در وجوب نماز جمعه نوشت .
احمد اصطهباناتى شيخ المحققين در روز 4 شعبان 1354 قمرى در تهران درگذشت و در جوار امامزاده عبد اللّه در شهر رى مدفون گشت .
آثار بجامانده از وى عبارتند از :
1 - بيان الحق .
2 - تنبيهات عشر .
3 - كشكول الادباء .
4 - كشكول العرفاء .
م : 1 - آدميت ، ركنزاده . دانشمندان و سخنسرايان فارس ، ج / 1 .
اصطهباناتى ، اسد اللّه [ حكيمباشى ]
اسد اللّه اصطهباناتى حكيمباشى فرزند « حاج سيد ابو الحسن ناظم الشريعة » در سال 1238 خورشيدى به دنيا آمد . از ابتداى جوانى به « شيراز » رفته به آموختن علوم معقول و منقول و طب قديم پرداخت . پس از آن با مطالعه كتب طبى چاپى بيروت و مصر با طب جديد نيز آشنا شد .
حكيمباشى از سال 1260 تا 1300 خورشيدى به طبابت به سبك قديم و جديد اشتغال داشت و در انجمنهاى طبى و كميسيونهاى بهداشتى محلى نيز شركت مىكرد . به مدت 2 سال نيز پزشك مخصوص « ركن الدوله » والى فارس بود . او در خردادماه 1311 خورشيدى درگذشت . فرزندش « فيلسوف ناظمى » در رثاء و تاريخ فوت او چنين سروده است :