و 9 و 10 و 11 و 14 و 15 و 16 و 18 و 19 ) نيز چند بار وكيل شد . او در حقيقت وكيل طبيعى طبقه مالكين و خرده مالكين تبريز بود .
در اواخر دورهء رضا شاه ، در موقعى كه وكيل مجلس بود ، به حكومت اصفهان منصوب شد . در آنجا با صحت عمل و دلسوزى مشغول كار شد . پس از شهريور 1320 و سقوط رضا شاه ، بهمراهى « آقا حاج شيخ اسد اللّه ممقانى » و آقاى « هيئت » در تأسيس « كلوپ آذربايجان » ، اقدام كرد .
در دورهء چهاردهم مجلس شوراى ملّى ، با وصف مخالفت نهايى روسها به وكالت مجلس انتخاب شد . وى در مجلس مزبور با اينكه جزو دست راستىهاى افراطى نبود و حتى از مخالفين كابينهء « صدر الاشراف » هم بود ؛ همواره مورد حملهء روزنامههاى چپ و طرفداران « پيشهورى » بود .
پيشهورى ، رد شدن اعتبارنامهء خود را در اثر تشبثات وى مىدانست ؛ اين بود كه در غالب نطقهاى خود به وى حمله مىكرد و املاك فراوان او را مصادره نمود . پس از سقوط « پيشهورى » ، در دورهء پانزدهم از شهر تبريز به نمايندگى انتخاب گرديد .
م : 1 - مجتهدى ، مهدى . رجال آذربايجان در عصر مشروطيت .
اسمعيلبيگى شيرازى ، ضياء الدّين [ دكتر ]
دكتر ضياء الدّين اسمعيلبيگى شيرازى فرزند « حاج محمد كريم » فرزند « محمد اسماعيل » در سال 1284 خورشيدى در « شيراز » به دنيا آمد . تمام افراد اين خانواده در « شيراز » تجارت پيشه بودند . پدر ضياء الدّين مردى اديب و با ذوق و اشعار عربى و فارسى فراوانى را حافظ بود و در ادبيات فارسى و عربى تبحّر داشت و سالها كارمند اداره دادگسترى « شيراز » بود . مادرش « رقيه بيگم » دختر « شيخ عبد الجبّار » مجتهد اعلم زمان « ناصر الدين شاه » بود .
ضياء الدّين تحصيلات مقدماتى خود را در « شيراز » در مدرسه « مؤيّديه » به اتمام رسانيد و سپس به سمت معلمى در همان مدرسه رسيد . در سال 1300 خورشيدى براى آموزگارى به مدرسهاى جديد التأسيس در « بوشهر » انتخاب شد . به مدت 4 سال ناظم مدرسه و سپس مدير مدرسه گرديد . در سال 1305 خورشيدى كفيل معارف بنادر جنوب شد .
در سال 1306 خورشيدى براى ادامه تحصيل به « تهران » آمد و در دار المعلمين به تحصيل پرداخت و در پايان دوره به دريافت ليسانس « فيزيك » نائل آمد . پس از آن در