عشق تو
بر گل به اشتياق تو شبنم گذاشتند * در كوچههاى عاشق دل ، غم گذاشتند
تو مثل ياس ، پاك و سپيد و مقدّسى * نام مرا به عشق تو مريم گذاشتند
عادت
بيا مثل مرغان آشفته هجرت كنيم * افق را به مهمانى پونه دعوت كنيم
بيا مثل پروانههاى غربت نياز * به مهتاب شبهاى تنهايى عادت كنيم
تولّد
لبخند زدى و آسمان آبى شد * شبهاى قشنگ مهر مهتابى شد
پروانه پس از تولّد زيبايت * تا آخر عمر غرق بىتابى شد
سقوط
در حسرت چشم تو دل ماه شكست * چشمان هزار غنچه در راه شكست
تو رفتى و بعد تو ، دلم مثل بلور * افتاد ز برج شوق و ناگاه شكست
غربت انتظار
تو همسفر طلايى خورشيدى * يك باغ پر از ستارهء اميدى
اى كاش در آن زمان كه مىرفتى زود * از غربت انتظار مىپرسيدى
خواب
آنسوى افق پرندهها بىتابند * غرق دل بىرياى يك مهتابند
نيلوفر باغ آرزويم ! آرام * امواج قشنگ شهر دريا خوابند