ساقى نداد بادهء عشقم ز خمِّ « لا » * در انتظار دفع خمارم هنوز هم
چون شمع در گدازم و چون ناى در خروش * نظم و نظام نيست به كارم هنوز هم
چون چاره نيست همچون « كاظم » ز دست خويش * هر روز و شب به داد و هوارم هنوز هم
عشق علىّ
تا ما به راه عشق علىّ پا گذاشتيم * جز مهر او هرآنچه كه بُد ، واگذاشتيم
خود ره نيافت در دل ما حبّ مال و جاه * اين داغ را به سينهء دنيا گذاشتيم
دو رباعى در مولد بانوى دوجهان
از مرحمت و لطف خداوند و دود * آمد به جهان خلاصهء بود و نبود
ها ! مژده دهيد ، مولد زهرا شد * باعث به تمام خلقت آمد به وجود
* * *
بر ظلمت دهر ، مهر رخشان آمد * بر كالبد عزّ و شرف ، جان آمد
ساقى ! قدح باده بياور ، كامروز * ناموس خدا ، نسخهء انسان آمد