اخوان ثالث را بيشتر از ديگر شاعران مىپسندد و براى پروين اعتصامى ارزش و احترام خاصّى قايل است . وى در تابستان 1373 نخستين مجموعهء اشعار خود را تحت عنوان « پس از سكوت » توسّط مؤسّسهء فرهنگى و انتشاراتى ميلاد نو منتشر كرد .
عطش بركه
عاشقان ! راستى ، بهار كجاست ؟ ! * پيك داودى هزار كجاست ؟ !
عطش از بركهها زبانه كشيد * مخمل ابر اشكبار كجاست ؟ !
اژدها بازهم به چشمه رسيد * يكّهتازى به كارزار كجاست ؟ !
تشنگى سرو را كمانى كرد * آرش ، آن گُردِ روزگار كجاست ؟ !
ارغوانىترين سپيده دميد * دشت اسبان بىسوار كجاست ؟ !
كوهها از سكوت دلگيرند * خشم و فرياد آبشار كجاست ؟ !
پشت بنبست كوچههاى غريب * آخر سيمخاردار كجاست ؟ !
تا عبور دوباره از شب خود * خطّ پايان انتظار كجاست ؟ !
برگ سبزى به آن اضافه كنيد * دفتر سرخ افتخار كجاست ؟ !
ناكسان را كنار بگذاريد * عاشقان ! وعدهگاه يار كجاست ؟ !
هركجا مىرويد ، مىآيم * راهيان سَحَر ! قرار كجاست ؟ !
پس از سكوت
نگاه آينهها را مرور خواهم كرد * ضمير عاطفه را غرق نور خواهم كرد
ز دستهاى رهايى شكوفه خواهم چيد * چكيدههاى غمم را بلور خواهم كرد
نشانى دل خود را به صبح خواهم گفت * ز پيكرِ شب سنگى ، عبور خواهم كرد
تمام ثانيهها را به عشق خواهم باخت * و زَمهرير دلم را تنور خواهم كرد
پس از سكوت بيابانىام ، بهارىتر * به خاطر گل شببو خطور خواهم كرد
به زلف چشمهء فردا دخيل خواهم بست * نگاه آينهها را مرور خواهم كرد