[ ن ]
نوقانى « 1 » ( 1329 - 1261 )
حاج ميرزا على اكبر نوقانى ، فرزند حاج ميرزا موسى ، از علماى معروف و خطباى نامور خراسان بود كه در سال 1261 هجرى شمسى در مشهد ديده به جهان گشود .
اجداد وى از يكصد و پنجاه سال قبل از كلات نادرى به مشهد كوچيده و در جوار حرم حضرت ثامن الائمه على بن موسى الرضا ( ع ) سكنى گزيده و رحل اقامت افكندهاند .
نوقانى پس از تحصيلات مقدماتى ، علوم ادبيه و عربيه را از محضر اديب نيشابورى ( ميرزا عبد الجواد ) فرا گرفت و فقه و اصول را نزد شيخ حسنعلى تهرانى و حاج سيد عباس شاهرودى تلمذ كرد و تا بيست و هفتسالگى در زادگاهش به تحصيل دانش پرداخت ، آنگاه براى ادامهء تحصيل در سال 1288 شمسى به بين النهرين عزيمت كرد و در نجف اشرف سكنى گزيد و در حوزهء درس اساتيد بزرگى چون آخوند ملا محمد كاظم خراسانى و سيد محمد كاظم يزدى و شريعت اصفهانى شركت جست و از محضرشان كسب فيض كرد و اجازهء اجتهاد گرفت و در سال 1290 به زادگاه خود بازگشت و به تعليم طلاب علوم دينيه و ارشاد خلق از طريق وعظ و خطابه اشتغال ورزيد .
آية اللّه نوقانى علاوه بر مقام و منزلت علمى ، خطيبى توانا و گويندهاى متبحر بود ، بيانى رسا و مؤثر داشت و اصول عقايد را همراه با اطلاعات تاريخى و نكات ادبى و امثال و حكم با بيانى شيوا و دلنشين عرضه مىداشت .
نوقانى داراى قريحهء ادبى و ذوق شاعرى بود و در شعر گاهى « فقير » تخلص مىكرد و غزليات عرفانى مىسرود و نيز اشعارى در مدايح و مراثى اهل بيت عليهم السلام سروده
هامش
( 1 ) - به علت جابجايى بعد از ليتوگرافى ، نام حاج ميرزا على اكبر نوقانى در اينجا آورده شده است .