من فضلاء و له مصنفات فى الصرف و قصيده تائية فى النحو لا نظير لها فى السلاسة و له تفسير من اول القرآن الى سورة يوسف و مصنفات فى التصوف و قتل فى ارزنجان قتله جماعة من الخوارج »
تاليفات او
1 - « نهاية البهجة »
در غرهء محرّم 900 هجرى قمرى ، كافيهء ابن حاجب را نظم كرد و مطالبى بدان افزود و « نهاية البهجة » ناميد . منظومهييست در نحو و آغاز و انجامش چنين است :
تيمنت باسم اللّه مبدئ البرية * مفيض الجدى معطى العطايا السنية
فرغت و قد ابدى المحرم غرة * لتسع مائة من هجرة نبوية
شيخ اين منظومه را خود شرح نيز كرده است .
مرحوم تربيت نسخهيى از آن را در كتابخانهء ملى پاريس و نسخهيى از شرح آن را در كتابخانهء حميديهء استانبول ديده است
2 - « انبيانامه »
به نوشته مؤلف مرآت كاينات وى منظومه ديگرى به عنوان « انبيانامه » نيز دارد .
نسخه از انبياءنامه در موزه بريتانيا بهشماره 7861
or
و نسخهاى هم در بنگال است ( فهرست نسخهها ج 4 ، ص 2650 ) . و نسخهيى هم در فهرست كتابخانهء ملى تبريز بهشماره 2755 معرفى شده است ( ج 3 ، ص 1202 ) و در آن عيانى تخلص مىكند .
آغاز
فروزندهء شمع جمع سرور * به بزم روايت چنين داد نور . . .
مرحوم حاجى حسين نخجوانى در مجله يغما سال 6 ص 152 - 154 دربارهء انبيانامه مقالهاى منتشر نموده است
3 - « موزون الميزان »
تاييهيىست در نظم ايساغوجى اثير الدّين ابهرى و خود شيخ بر آن هم شرحى نوشته است . حاجى خليفه مىنويسد كه متن و شرح هر دو در نهايت بلاغت است .
4 - « تفسير قرآن مجيد »
از اول تا سورهء يوسف .
( دانشمندان آذربايجان ، ص 16 - ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 252 - فهرست نسخهها و . . . )