مجالس العشاق تأليف امير كمال الدّين حسين بن شهاب الدّين طبسى گازرگاهى در 908 ق .
مشتملست بر هفتاد و هفت مجلس و هر مجلس در ذكر احوال يك نفر ، از امام صادق ( ع ) تا سلطان حسين بايقرا كه در سال 908 بنام سلطان حسين ميرزا بايقرا نوشته شده و غالبا نسبت تأليف آن را بسلطان مزبور دادهاند .
ظهير الدّين محمد بابر پادشاه مؤسس سلسلهء تيمورى هند در توزك خود آنجا كه رجال دورهء سلطان حسين ميرزا بايقرا را نام مىبرد ، دربارهء اين كتاب و مؤلف آن چنين مىنويسد :
« ديگر كمال الدّين حسين گازرگاهى بود ، اگرچه صوفى نبود ، متصوف بود ، در پيش عليشير بيگ اينچنين متصوفان جمع شده و جد و سماع مىكردهاند ، از اكثر آنها اصول اين بهتر بوده ، غالبا سبب رعايت اصول او بوده ، ديگر تصنيفى كه توان گفت او را نبود ، يك تصنيفى دارد مجالس العشاق نام بنام سلطان حسين ميرزا بسته نوشته است ، بسيار سست و اكثرى دروغ بىمزه و بىادبانه حرفها نوشته ، از بعضى سخنان بوى كفر مىشنوند ، چنان كه خيلى از انبيا و بسيارى از اوليا را بعشق مجازى منسوب ساخته از براى هركدام معشوقى و محبوبى پيدا كرده ، اين عجب گولانه امريست كه در ديباچه سلطان حسين ميرزا تصنيف و تحرير منست گفته و نوشته ، و از خوشآمد همين كمال الدّين حسين ذو النون ارغون به « هژبر اللّه » ملقّب شده »
« توزك بابرى ، ص 112 »
نسخههاى خطى مجالس العشاق فراوانست ، و كتاب چهار بار بطبع رسيده است :