شده است ، سه كتاب ذكر كردهاند بنامهاى : خلاصة التواريخ ، تذكرة السلاطين و - الامراء ، و تذكرة الشعراء يا مجمع الشعراء .
تذكرة الشعراى قاضى احمد موسومست به مجمع الشعراء و مناقب الفضلاء ، و و تذكرهء سلاطين و امرا كه مرحوم تربيت و آقاى نخجوانى نوشتهاند ، خاتمهء مجمع الشعراست ، چنان كه خود قاضى در ترجمهء سلطان ابراهيم ميرزاى جاهى صفوى مىنويسد :
و همچنين در خاتمهء كتاب افادت انتساب تذكرة الشعراء كه مشتمل بر حالات پادشاهان و سلاطين و شاهزادگان و امرا و تركانست ، در آنجا نيز مجملى از حالات خجسته صفات و اشعار معجز سمات آن حضرت را شرف تسطير داده . . . الخ »
همچنين ايشان ميرزا حسين منشى اصفهانى ولد خواجه عناية اللّه را كه ترجمهاش در تاريخ عالمآراى عباسى ( ج 1 ص 174 ) مسطورست ، بجاى مير منشى پدر قاضى احمد قمى گرفتهاند ، و ميرزا حسين مزبور در فصل دوم از گلستان هنر در شمار تعليقنويسان ذكرش آمده است .
ترجمههاى گلستان هنر
در سال 1947 ميلادى ( - 1326 هجرى شمسى ) خاورشناس نامى شوروى پروفسور و . زاخو در تذكرهء گلستان هنر را كه به زبان روسى ترجمه كرده بود ، در مسكو بطبع رسانيد ، ولى نه صفحه ديباچهء آن را كه از كثرت استعارات و كنايات قابل ترجمه نبوده عينا گراور كرده است .
در سال 1959 ميلادى ( - 1338 هجرى شمسى ) استاد مينورسكى تذكرهء مزبور را با مقابلهء نسخههاى لندن و آصفيه و مسكو به زبان انگليسى ترجمه كرد ، و در واشينگتن بطبع رسانيد ، و نسخههاى مورد استفادهء وى همانها بوده كه زاخودر در دست داشته است .
در تيرماه سال 1327 در مجلهء پيام نو ( ج 4 ش 4 ص 44 - 47 ) مقالهيى بىامضاء