بيت
پنداشت ستمگر كه ستم بر ما كرد * بر گردن او بماند و از ما بگذشت
. . . ماجراى او و فقير مجلدات مىطلبد ، و رقعههايى كه او به فقير نوشته شرحها خواهد ، به سربسته و بتقريبات در تذكرة الشعراء ايراد يافته ، و مسودهء تذكرهء او كه مىنوشت و اتمام نيافته بود ، بدست اشرف درآمده ، از آنچه او جمع كرده بود ، هفت بيت انتخاب فرمودند » .
مقالاتى كه دربارهء گلستان هنر نوشته شده است و ترجمههاى آن :
بانوى فاضله زهراى داعى دختر دانشمند فقيد مرحوم سيد محمد على داعى الاسلام صاحب فرهنگ نظام ، در مجلهء روزگار نو ( ج 4 ش 5 ص 68 - 70 ) در ذيل عنوان « عليرضا و رضا عباسى » شرحى بقلم آورده ، در ضمن تذكار اشتباه خاورشناس آلمانى يوجين ميتوخ دربارهء رضاى عباسى كه در مجلهء عالم اسلامى شمارهء 7 چاپ شده و ترجمهء آن در مجلهء كاوه ( دورهء قديم شمارهء 23 ) درج گرديده بود ، نوشته است :
« در آن مجله رضاى عباسى نقاش با عليرضاى عباسى خوشنويس اشتباه شده بود آنگاه براى رفع اشتباه و نقل ترجمهء احوال اين دو هنرمند از كتاب گلستان هنر مقدمة چنين مىنويسد : « 1 »
« . . . از كتاب گلستان هنر تأليف قاضى احمد قمى هم نسخى نماند ، تنها يك نسخه از آن در كتابخانهء پدرم آقاى داعى الاسلام موجودست ، دانشگاه حيدرآباد دكن به من اجازه داد كه بجاى رسالهء اجتهادى خود آن كتاب را تصحيح كرده و حواشى بر آن بنويسم . آن كتاب اكنون ( - سال 1945 ميلادى برابر 1323 هجرى شمسى )
هامش
( 1 ) - دربارهء قاضى احمد ، و كتاب او چنين نوشته است : « تنها كتابى كه اين مسأله را روشن مىكند « گلستان هنر » تأليف قاضى احمد قمى معاصر شاهعباس اول صفوى است كه داراى دو حصه در حالات خوشنويسان و حالات نقاشانست » ( ص 8 ) و ازينرو معلوم مىشود نسخهيى كه در دست داشته تدوين اول بوده است .